Για ποια πατρίδα μου μιλάς; | Παναγιώτης Γ. Κορφοξυλιώτης Taxbg

Για ποια πατρίδα μου Μιλάς;

Για ποια πατρίδα μου μιλάς; Κάποιος με ρώτησε στο ΦΒ:
Αν γίνει πόλεμος, δε θα έρθεις να πολεμήσεις για τη πατρίδα σου;
Εγώ θα ρωτήσω τι είναι πατρίδα;
Ποιοι είναι οι εκπρόσωποι της άραγε;
Οι κυβερνησεις μας που μου έβαζαν κάθε εξάμηνο φόρους οδηγώντας με στην απόγνωση και τη καταστροφή;
Οι συμπολίτες μου που ψηφίζοντας σύριζα, μου έλεγαν:
-Να φύγετε ρε! Να ξεβρωμίσει ο τόπος;
Η Δ.Υ. στην εφορία που όταν πηγα να κάνω διακοπή πήγε να μου κάνει μαθήματα επιχειρηματικότητας;
Η Θρησκεία μας που μου έλεγε πως οποιαδήποτε απόλαυση είναι αμαρτία;
Είναι άραγε οι δρόμοι μας που τις μισές μέρες του χρόνου δεν ήταν προσβάσιμοι για εμένα ωστε να πάω στη δουλειά μου διαλύωντας με και άλλο οικονομικά;
Είναι η παιδεία της παραποιημένης ιστορίας και των καταλήψεων;
Αλήθεια ρωτάω… Για ποιά Πατρίδα μου μιλάς;
Δε ζήτησα ποτέ τίποτα από τη «πατρίδα μου”! Ήθελα πάντα μια γωνιά να δουλεύω και να ξέρω τι θα γίνει αυριο. Όχι για μένα! Το δικό μου αυριο εγώ θα το έφτιαχνα! Απλά για να έχουμε όλοι μία πολιτισμένη καθημερινότητα που είναι η βάση της δημιουργίας και η αρχή μιας πολιτισμένης κοινωνίας…
Να ξέρω τι ώρα θα μαζευτούν τα σκουπίδια, πως θα βρω τους δρόμους ανοιχτούς, πως θα πάω κάπου και θα εξυπηρετηθω χωρις να χάσω τη μέρα μου.
Αντί για όλ’αυτά εισεπραξα ύβρεις, τρομοκρατία, αγχος για το αυριο, ανασφάλεια, φόβο…
Ξέρετε το χειρότερο δεν είναι να μην έχεις δουλειά, λεφτα, οικογενεια φίλους…
Το χειρότερο είναι να μη μπορείς να κάνεις όνειρα.

Και αυτή η χώρα που λανθασμένα ονομάζετε πατρίδα, σας τα έχει κλέψει.

Σας βιάζει καθημερινά!
Κοιτάξτε γύρω σας.
Μιλήστε με τους συμπολίτες σας.
Δεν είναι το πρόβλημα μας ο Τσίπρας, ούτε ο Σαμαράς ούτε οποιοσδήποτε θα έρθει.
Εδώ και δεκαετίες έχουμε φτιάξει μια κοινωνία που κατά πλειοψηφία θέλει να ζει εις βάρος κάποιων άλλων.
Αφού τους πιει το άιμα, δεν έχει κανένα απολύτως πρόβλημα να αρχισει να τρωει σάρκες συνεχίζοντας να βρίζει για το γευμα που δεν είναι καλά μαγειρεμένο…
 
Λυπάμαι που το λέω αλλά δεν έχω πατρίδα. Και λέω δεν έχω, γιατί στη ταυτοτητά μου αναφέρει κάτι για υπηκοότητα(!) Ελληνική αλλά θα την άλλαζα ευχαρίστως αν μπορούσα για την εθνικότητα της χώρας που με δέχτηκε και που ίσως χάρη σε αυτή ζω ακόμα…
 
Έχω φίλους και συνεργάτες Έλληνες που σεβομαι, αγαπώ και εκτιμώ. Μερικοί είστε και από εδω, τον δικτυακό κόσμο. Παρακάτω όμως ξέρετε, όσοι είστε στον ιδιωτικό τομέα πως αυτή η χώρα είναι τοξική, δηλητηριώδης για να κάνεις το πιο απλό πράγμα στο κόσμο…
Να εργαστείς….
Τι ακριβώς να αγαπήσουμε;
Μας βρίζανε πριν φύγουμε και μας βρίζουν και τώρα που φύγαμε!
Κάτσε να το παλέψεις λέει ο ένας, κάτσε να πολεμήσεις ο επόμενος!
Να παλέψεις τι; Ένα κρ@τος που σου δημιουργεί χρέη με την υπερφορολόγηση και απειλή φυλάκισης;
Μηπως θα θέλατε μερικοί να πάμε και φυλακή για να κάνετε καμμία πορεία μετά; (Σιγά μη γίνει!)
Δε ζητάει κανείς σε αυτό τον τόπο κάτι σωστό και δίκαιο.
Λεφτά ζητάνε!
Γιατί αν ήταν να πολεμήσω για κάποιους που πιστευω πως το κάνω καθημερινά, θα ήταν για κάποιους που θα ζήτούσαν ακόμα και με δικό τους κόστος να γυρίσω πίσω.
Εγώ! Όχι τα λεφτά μου για να μου τα φάνε!
Να ζητούσε κάποιος να έρθει πίσω ο παναγιώτης, ο Βαγγέλης, ο Γιώργος, Η μαρία που θα μπορούσαν να έβαζαν ένα λιθαράκι ο καθένας για να κάνουμε ΜΑΖΙ μια χώρα για την οποία θα είμαστε περήφανοι!
 
Ζήστε στη παρωδία και τη γελοιότητα του να πουλάμε υπηρεσίες και εμπορευματα μέσω Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Κύπρου, και Ιρλανδίας και συνεχίστε να βρίζετε εμάς που φύγαμε και όχι αυτούς που μας έδιωξαν…
 
Και μέσα σου ξέρεις φίλε γιατί έφυγα! Γιατί εσύ συμβιβάστικες με το να δουλευεις «μαυρα” παρανομώντας και αποκαλείς εμάς φοροφυγάδες και προδότες!
Εμείς όμως φίλε μου πληρώνουμε φόρους και εισφορές στην ώρα μας. Έρχεται η 31η μαρτίου και έχουμε τα χρήματα να τους πληρώσουμε γιατί είναι λογικοί. Είμαστε λοιπόν νόμιμοι σε αντίθεση με σένα!
 
Δίνουμε ένα 14.5% (φόρο και μέρισμα) και λέμε και ευχαριστώ.
 
Και εσύ με βρίζεις, συμπολίτη και συμπατριώτη που θελεις να πιάσω το όπλο να σε υπερασπιστώ αυριο…
Και μπορώ να σου πω γιατί με βρίζεις ενάντια σε κάθε λογική! Θα σου πω γιατί! Μία είναι η εξήγηση.
Η ζήλει@ και ο φθόν@ς που υπάρχει στο σύνολο της ελλ@νικής κ@ινωνί@ς. Γι αυτό δε θα πάμε πουθενά, ποτέ σα χώρα. Γιατί σε ατομικό επίπεδο, ας είναι καλά οι «κακοί ξένοι” που μας φιλοξενούν! 
Αλλά αν αύριο δεις το όνομα μου κάπου σε κάποιο άρθρο ενός site, μη διανοηθείς να μιλήσεις για τα μεγάλα ελληνικά μυαλά! Σου απαγορεύω να πεις κάτι καλό για εμένα και να με συνδέσεις με την Ελλάδα! Η χώρα σου με κυνηγησε, με έδιωξε, και το «ελληνικό” μυαλό μου άρχισε να λειτουργεί στη Βουλγαρία. Του χρήστου στην Αγγλία, της Μαρίας στην Ιρλανδία κ.ο.κ.

Δεν έχεις δικαίωμα να μιλήσεις με καλά λόγια για εμένα ούτε να με συνδέσεις με την Ελλάδα! Έχουμε το μύθο των «ελληνικών μυαλών του εξωτερικού”. Πόση ειρωνία Θεέ μου…

θα έπρεπε να ντρέπεσαι κάθε φορά που ακούς για κάποιον που πέτυχε εκτός συνόρων! Γιατί για σένα, επιτυχία είναι μια θέση στο δημόσιο και μια σύνταξη στα 50!
 
Περίμενε τώρα σε 20 χρόνια αν είσαι τυχερός, να φτάσεις το σημείο που ήσουν το 2010, αδιαφορώντας για το που θα είναι οι άλλοι λαοί το 2030. Εκεί που χρειάζονται άλματα εσύ πας προς τα πίσω και εγω σας βλέπω και αναρωτιέμαι:
 
-Για ποια πατρίδα μου μιλάς; Για ποιά;
Παναγιώτης Γ. Κορφοξυλιώτης

5 Replies to “Για ποια πατρίδα μου μιλάς”

  1. μπουρδες αστουλικες επιπεδου νηπιαγωγειου!
    η πατριδα σου ειναι υπο κομουνιστικη κατοχη 44 χρονια τωρα και πρεπει να την απελευθερωσεις απο τους καρκινοαριστερους, να τους πολεμησεις σε ολους τους τομεις σε ολα τα επιπεδα και να τους νικησεις.
    εγω δεν τους λεω να φυγετε, τους λεω να πεθανετε σταλινικα αποβρασματα!
    ειναι ο καρκινοκομουνισμος πανηλιθιε!

  2. Τι θα ελεγαν άραγε τοτε αυτοί που θυσιασαν την ζωή τους τα τελευταια εκατό χρόνια σε πολεμους, συμφορές και εμφυλιους για να σου στρωσουν τον δρομο που αφησες ακαπνα να γεμισει λακκουβες.
    Οταν σου φταιει ο γαιδαρος δεν βαρας το σαμαρι.

  3. Οι παπούδες μου πολέμησαν στο αλβανικό μέτωπο. Ο ένας σκοτώθηκε και ο άλλος έχασε τρία δάχτυλα του δεξιού ποδιού του από κρυοπαγήματα. Για να υπερασπισθούν την πατρίδα μας. Για να είναι ελεύθεροι από τους ξένους, να μην είμαστε για πάντα ραγιάδες και υποτελείς. Και μου λένε πως πρέπει να πληρώνω διόδια στους ξένους και έλληνες ιδιώτες για να ταξιδεύω στην πατρίδα μου «ελεύθερος”. Πως πρέπει να πληρώνω στις ¨ελεύθερες¨ ελληνικές ακτές για να κολυμπήσω με την οικογένειά μου και να δίνω και το 76% του εισοδήματός μου στις γερμανικές τράπεζες για χρέη που δεν τα δημιούργησα εγώ και τα παιδιά μου. Δεν μιλάω για απογοήτευση. Μάλλον για απαξίωση και αποστροφή μιλάω. Θα φύγω κι εγώ και τα παιδιά μου. Η Ελλάδα είναι πλέον καμμένο χαρτί. Και συνεχίζει να τρώει τα παιδιά της.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *