Ποιο συμφέρον έχει μια κυβέρνηση να επιβάλλει δυσανάλογα μέτρα για την προστασία από μια επιδημία;

Ο κύριος λόγος είναι ότι αυτό αποδίδει ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΑ, πρόκειται για πολιτική διαχείριση φόβου και όχι ασθένειας.

Και αυτό εξηγείται εύκολα με τα διδάγματα της ψυχολογίας που άλλωστε αξιοποιείται στο έπακρο από την πολιτική επικοινωνία. Και εξηγούμαι πιο αναλυτικά:

Ο κόσμος είναι φοβισμένος κυρίως επειδή βλέπει απόλυτους αριθμούς θανάτων. Δεν υπολογίζει αν είναι ευπαθείς ομάδες επιρρεπείς σε κάθε εποχική λοίμωξη ή αν υπάρχουν άλλα δεδομένα που είναι καθησυχαστικά .

Ο απόλυτος αριθμός των θανάτων και μόνο αποτυπώνεται στο μυαλό του φοβισμένου. Εξ ου και αυτός ο αριθμός ανακοινώνεται με ευλάβεια κάθε απόγευμα.

Ο φοβισμένος λοιπόν έχει ανάγκη να νιώσει προστασία, ότι κάποιος ισχυρός τον προστατεύει. Η ικανότητα σκέψης και στάθμισης υποχωρεί στον φοβισμένο και τα συναισθήματα διογκώνονται.

Αυτό το γνωρίζει η πολιτική εξουσία και το εκμεταλλεύεται μεταμορφούμενη σε μπαμπάκα και παιδονόμο «για το καλό όλων».

Αυτό δημιουργεί μια ανακούφιση στον φοβισμένο. Όσο πιο αυστηρά τα μέτρα, τόσο πιο υπεύθυνη η κυβέρνηση, τόσο πιο μπαμπάκας που είχαμε ανάγκη.

Ο ελεύθερος άνθρωπος σε αυτή τη φάση δεν είναι χρήσιμος, χρήσιμος είναι ο φοβισμένος που είναι σε θέση να εκτιμά την προσφορά του μπαμπάκα και να είναι πειθαρχημένος.

Το αν είναι δυσανάλογα τα μέτρα ή υπερβολικά, αφού λαμβάνονται για το καλό μας, είναι δευτερεύον.

Όσο πιο φοβισμένος ο άνθρωπος, τόσο πιο πληθωρικό θέλει το μπαμπάκα για να νιώσει ασφάλεια.

Να νιώθει την αστυνομοκρατία και τον έλεγχο που δίνει την εντύπωση ότι όλα είναι υπό έλεγχο.

Ο φόβος δημιουργεί συσπείρωση γύρω από την εξουσία.

Άρα ο φόβος χρειάζεται στην κυβέρνηση γι’ αυτό τον εκτρέφει δίνοντας αντίστοιχη γραμμή και στα ΜΜΕ (και 11 εκ. ευρώ προς τούτο).

Θαρρείς πως οι δημοσιογράφοι ηδονίζονται με το δράμα. Τα ΜΜΕ αποφεύγουν συστηματικά να μεταδίδουν καθησυχαστικές ειδήσεις.

Μέχρι και τα θετικά (π.χ. η δράση των γιατρών/νοσηλευτών) δραματοποιούνται δίδεται τόνος ηρωοποίησης, μεγάλες δόσεις ηρωισμού και συναισθήματος, σαν να είμαστε στο μέτωπο του πολέμου.

Η ηρωοποίηση του Τσιόδρα και αυτή σκόπιμη για να νιώθει ο κόσμος ότι όλα γίνονται καλά, αφού αποφασίζει ένας αγνός τεχνοκράτης και όχι τα φθαρμένα πολιτικά πρόσωπα.

Μέσω αυτού καθαγιάζονται καθαρά πολιτικές αποφάσεις που δεν τις λαμβάνει αυτός, αλλά μέσω αυτού παρουσιάζονται ως επιστημονικές, ενώ είναι κυρίως πολιτικές .

Όσο περισσότεροι φοβούνται, τόσο πιο αγαπητή η κυβέρνηση.

Γι’ αυτό είδαμε εξαρχής πλήρη συναίνεση με τα μέτρα, εγκώμια προς την κυβέρνηση και μπούλινγκ στις ελάχιστες φωνές κριτικής.

Αν διαβάσει κανείς τι γράφουν οι πιο επιφανείς επιδημιολόγοι του εξωτερικού τα πράγματα δεν είναι τόσο δραματικά. Ο λόγος τους είναι πιο καθησυχαστικός.

Το ύποπτο δε σε ότι αφορά την αντιμετώπισή μας (μεσαιωνικού τύπου «πονάει χέρι κόψει χέρι») είναι ότι σπεύσαμε κιόλας να πούμε ότι είμαστε υπόδειγμα αντιμετώπισης του ιού θέτοντας ως μέτρο σύγκρισης μόνο τις χώρες που τα πήγαν χειρότερα από εμάς (λ.χ. Ιταλία) και όχι αυτές που πήγαν καλύτερα και είναι και πολύ περισσότερες.

Προφανώς ξέρει η κυβέρνηση ότι το κόστος αυτών των μέτρων θα είναι τεράστιο και ότι κάποια είναι αλυσιτελή και απρόσφορα

Όμως, η υπερβολή αυτή θα ανταμειφθεί, διότι έδωσε την αίσθηση της υπευθυνότητας και της προστασίας που έχει ανάγκη αυτός που φοβάται.

Όταν θα ξεθαρρέψει ο κόσμος, αυτό δεν θα πουλάει πια και η πολιτική θα αναζητήσει άλλες στοχεύσεις στην επικοινωνία.

Θα έχει να πει τότε «εγώ σας προστάτεψα, δεν πεθάνατε, απλά θα πεινάσετε και λίγο, μπροστά σε αυτό το καλό που σας κάναμε, δεν είναι τίποτα!».

Προφανώς επιβαλλόταν να ληφθούν μέτρα, όμως με σεβασμό στις ελευθερίες, με επίκληση στην καλή προαίρεση του κόσμου και κύριο στόχο αποφυγή των συναθροίσεων, με σωστή ενημέρωση και όχι διασπορά πανικού και τρομολαγνεία.

Και φυσικά ελευθερία μετακινήσεων.

Είναι τρομακτικό σε ποιο βαθμό είμαστε έτοιμοι απεμπολήσουμε τις θεμελιώδεις ελευθερίες μας. Που θα πει ποτέ δεν ήμασταν ελεύθεροι αλλά έρμαια των φόβων μας.

Απ ανάρτηση στο Facebook του Λευτέρη Αθανασόπουλου

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.