Υπερφορολόγηση φοροδιαφυγή taxbg

Υπερφορολόγηση και φοροδιαφυγή – Taxbg

Στην Ελλάδα, υπάρχουν δύο πραγματικότήτες. Η ευρωπαική και η επί χρόνια ποτισμένη από τις αριστερές ιδεοληψίες, «Ελληνική». Υπερφορολόγηση, και φοροδιαφυγή λοιπόν το θέμα μας σήμερα στην Taxbg.

Η αλήθεια είναι πως στην Ελλάδα, γίνεται μία αφαίμαξη του ιδιωτικού τομέα, προκειμένου να συντηρηθούν οι πελάτες του δημοσίου (Δημόσιοι υπάλληλοι) και οι συνταξιούχοι αυτού. Όποιος διαφωνεί με αυτό, απλά εθελοτυφλεί, αρνούμενος πεισματικά να δεί την αλήθεια σαν ένα εντεκάχρονο που έχει στηλώσει τα πόδια του και ζητά από τη μητέρα του κάτι αδύνατο.

Πελάτης λοιπόν είναι ο Δ.Υ και ο συνταξιούχος. Σταθερός ψηφοφόρος οποιουδήποτε του τάξει χρήμα και παροχές, χωρίς πρόγραμμα, χωρίς αιτιολόγηση, χωρις να πει από που θα τα βρει. Αν και έχουμε πολλά παραδείγματα τα τελευταία 40 χρόνια, τα τελευταία 2 έτη, αποδεικνύουν περίτρανα την αλήθεια που κρύβεται στις παραπάνω γραμμές. Όμως για να έχεις πελάτες πρέπει να έχεις και προμηθευτές. Ποιοι έιναι αυτοί οι προμηθευτές;

-Όλοι εμείς του ιδιωτικού τομέα. Και ενώ σε όλες τις εμπορικές συναλλαγές ο προμηθευτής -εμείς-  και ο πελάτης -στη συγκεκριμένη περίπτωση το ελ. κράτος- έχουν μία αμοιβαία επικερδή εμπορική συμφωνία, στην Ελλάδα απλά ο ιδ.τομέας, έρχεται αντιμέτωπος με μία άνευ προηγουμένου υπερφορολόγηση, χωρίς κανένα αντίκρυσμα. Αναγκάζοντας επαγγελματίες και επιχειρήσεις να καταφευγουν στη φοροδιαφυγή,  μην εκδίδοντας παραστατικά και προσφέροντας μεγάλες εκπτώσεις για είσπραξη μετρητών.

-Γιατί συμβαινει αυτό;

Μήπως γιατί οι ελ. επαγγελματίες είναι άπληστοι και απατεώνες; Όχι! Είναι απλά μαθηματικά. τα νουμερα δε βγαίνουν. Όταν η αγοραστική δύναμη των καταναλωτών μειώνεται, το ίδιο γίνεται και με τις τιμές των προιόντων και υπηρεσιών. Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα, η φορολογία επιχειρήσεων θα είχε μειωθεί βοηθώντας ομαλά προς αυτή τη κατευθυνση. Στην Αριστερή Ελλάδα των κομματικών στρατών κατοχής όμως, φορολογούμε εξοντωτικά, όποιον έχει το θράσσος να επιχειρεί στον ιδιωτικό τομέα.

Η Υψηλή φορολογία από τη μία και η μείωση της αγοραστικής δύναμης από την άλλη, έχουν αναγκάσει τους επαγγελματίες να απορροφήσουν την αβάσταχτη φορολογία και το υψηλό ΦΠΑ. Γι αυτό και θα διαφωνήσουμε με όσους υποστηρίζουν ακόμα, πως στην Ελλάδα, το ΦΠΑ το πληρώνει ο καταναλωτής.

Γιατί στη περίπτωση της Ελλάδας, οι επαγγελματίες προσπαθώντας να παραμείνουν ανταγωνιστικοί ή μάλλον να επιβιώσουν, σε μία αγορά που βρίσκεται στην εντατική, έχουν απορροφήσει μέρος της υψηλής φορολογίας και του ΦΠΑ.

Φυσικά, η απουσία νομοθετικού πλαισίου για τους παραβάτες και οφειλέτες του δημοσίου, δημιουργεί καθημερινά, εκατομμύρια ληξιπρόθεσμες οφειλές. και εξηγούμαι:

Έχω έναν φίλο επαγγελματία στην Ελλάδα. Καλός φίλος και συνεργάτης μίας εκ των εταιρειών μου, της Hellas Transfers. Πάντα ήταν και (ακόμα;) είναι συνεπής στις φορολογικές υποχρεώσεις του. Όμως «μπροστά» του βρίσκει συνεχώς ανταγωνιστές να δίνουν χαμηλές προσφορές οι οποίοι έχουν απλήρωτο τον ΟΑΕΕ και την εφορία επί δεκαετίας.

Κατά πόσο πιστεύετε πως είναι σωστό κάποιος να λειτουργεί μη πληρώνοντας τίποτα;

Η Ιστορία ενός Μπάμπη:

-Μα να τον κλείσουμε; Να τον αφήσουμε στον δρόμο; Θα με ρωτήσετε, χρησιμοποιώντας τη κλασσική ελληνική ατάκα δεκαετιών που μας έφερε ως εδώ…

Θα σας απαντήσω με ένα παράδειγμα χρησιμοποιώντας έναν θείο μου ο οποίος άνοιξε fast – food στη Πατησίων. Ο Άνθρωπος ήταν «αεριτζής» από μικρό παιδί που τον θυμάμαι! Δίπλα του ήταν ένα μαγαζί με παρεμφερές αντικείμενο το οποίο άνηκε σε έναν συμπαθέστατο και «νοικοκύρη» νεαρό.

Ο θείος μου, μη γνωρίζοντας τι αγοράζει και τι πουλάει, αφήνωντας τα πάντα απλήρωτα, «χτύπαγε» τον διπλανό στις τιμές, αφήνωντας σιγά σιγά, προμηθευτές, ιδιοκτήτη του μαγαζιου, ΔΕΗ και ΕΥΔΑΠ απλήρωτα, φεσώνοντας παράλληλα, συγγενείς και φίλους με δανεικά και αγύριστα.

Ο νεαρός με το διπλανό μαγαζί δεν ακολούθησε τον θείο μου στη κατρακύλα. Έκανε το οικονομικό του πλάνο, είδε πως αν συνεχίσει θα έχει ζημία και όχι κέρδος και με πόνο ψυχής έκλεισε αλλά μη χρωστώντας πουθενά. Φυσικά ο Θείος μου δε μπόρεσε να ανεβάσει τιμές γιατί οι πελάτες του πλέον ήταν «low budget» και έβλεπε το συρτάρι και νόμιζε πως όλα τα χρήματα είναι δικά του!

Οι οφειλές του μόνο προς τη ΔΕΗ έφτασαν πάνω από τις 28.000 ευρώ γιατί είχε έναν γνωστό και κανένας δεν ερχόταν να του «κόψει» το ρευμα, μέχρι που βγήκε εντολή από τα κεντρικά να κόψουν τη παροχή ηλεκτροδότησης σκάβωντας έξω από το μαγαζί.

Ο ΟΑΕΕ επί πέντε χρόνια απλήρωτος και πολλές χιλιάδες ευρώ απλήρωτες σε προμηθευτες. Όλα αυτά στο όνομα των δύο παιδιών του, που κινδυνευουν να χάσουν τα σπίτια τους γιατί είχε τη φαεινή ιδέα να κάνει την εταιρεία Ο.Ε στην οποία οι μέτοχοι, ευθύνονται με την ακίνητη περιουσία τους για χρέη της εταιρείας.

Επιπτώσεις:

Από τον μπαταχτζή λοιπόν θείο μου, έκλεισε ένας σωστός επαγγελματίας, μαυρίστηκαν δύο νέα παιδιά, έχασαν τα χρήματα τους δεκάδες προμηθευτες, η ΔΕΗ και το κράτος έχει ληξιπρόθεσμες οφειλές που δε πρόκειται ποτέ να εισπράξει!

-Πείτε μου Τώρα; Αυτός ο άνθρωπος δεν έπρεπε να έχει σφραγισμένο κατάστημα στο πρώτο τρίμηνο που άρχισε να συσσωρεύει οφειλές;

-Τι σας κάνει να πιστευετε πως αν δεν έχει να πληρώσει τώρα, θα έχει να τα πληρώσει μαζεμένα αργότερα;

-Γιατί να υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα κάποιου να εισπράττει και να ζει εις βάρος των άλλων, διαλύοντας τους;

-Δικαίωμα του Μπάμπη να «υπάρχει»; Που είναι το δικαίωμα στη προστασία και την ίση μεταχείριση του συνεπή φορολογούμενου που πληρώνει αυτούς τους παράλογους φόρους;

Αν υπήρχε αυστηρό νομοθετικό πλάισιο όπως σε άλλες χώρες, θα βλέπατε ως δια μαγείας, όλοι να πλήρωναν τους λογαριασμούς, τα ενοίκια και τις υποχρεώσεις τους.

Και πριν ανοίξουν μια επιχείρηση θα προσελάμβαναν και έναν πτυχιούχο που τώρα τους έχουμε σε αχρηστία, για να τους κάνει το επιχειρηματικό, οικονομικό και φορολογικό πλάνο ωστε να ξέρουν τι αγοράζουν, τι πρέπει να πουλήσουν και τι πρέπει να πληρώσουν και πότε.

Συμπέρασμα:

Το άρθρο έχει δύο αντιφάσεις! Οι αντιφάσεις αυτές είναι που δημιουργούν το φαύλο κύκλο της υπερφορολόγησης και της μείωσης των κρατικών εσόδων. Αναγκάζουν δε τους περισσότερους να καταφευγουν ρισκάρωντας στη φοροδιαφυγή. Αρκετοί δε, καταφευγουν σε λύσεις εκτός συνόρων, προκειμένου να μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι τα βράδια.

Αν δε βάλουμε ένα σταθερό, δίκαιο φορολογικό σύστημα χωρίς εξαιρέσεις και παραθυράκια για κανέναν και να μην επιτρέπουμε σε απατεώνες να οδηγούν σε λουκέτο, συνεπείς και σωστούς επαγγελματίες, δε πρόκειται να καταφέρουμε τίποτα.

Ο Έλληνας «Μπάμπης» θα έχει έτσι δύο επιλογές:

Ή να μείνει στο δρόμο, κάτι που είναι απόλυτα δίκαιο ή να γίνει άνθρωπος που θα σέβεται τους γύρω του! όχι αρπαχτικό που θα διαλύει τα πάντα στο πέρασμα του.

Παναγιώτης Γ. Κορφοξυλιώτης