Που τον Βλέπεις τον Καπιταλισμό; | Παναγιώτης Γ. Κορφοξυλιώτης - Taxbg

Που τον βλέπεις τον καπιταλισμό;

Λένε πως έχουμε καπιταλισμό! Εγώ διαφωνώ και λέω πως έχουμε παγκόσμιο σοσιαλισμό. Που τον βλέπεις τον καπιταλισμό;
Πως αλλιώς εξηγείται ότι εκατομμύρια άνθρωποι ζουν, ψηφίζουν και νομοθετούν με σκοπό να τα “αρπάξουν” γενικά και αόριστα από “κάποιους”.

Είναι άξιο απορίας το πώς, ανεξάρτητου εισοδήματος, όλοι θεωρούν πως φόρους πρέπει να πληρώσουν οι “μεγάλοι”! Φυσικά οι μεγάλοι είναι πάντα κάποιοι άλλοι:

Ο άστεγος βλέπει τον φίλο μου τον Κώστα που είναι άνεργος αλλά έχει σπίτι, και τον θεωρεί πλούσιο!

Ο Κώστας βλέπει τον άλλο φίλο μου τον Γιώργο που βγάζει 12.000 και θεωρεί αυτόν έχοντα και πως αυτός πρέπει να πληρώσει φόρους!

Ο Γιώργος κοιτάζει τον φίλο μου τον Μάνο που βγάζει 40.000 και λέει πως εκείνου του περισσεύουν οπότε πρέπει να πέσει το βάρος της φορολόγησης σε αυτόν!

Ο Μάνος με τη σειρά του ρίχνει τη ματιά του στον Λεωνιδα που βγάζει 70.000 το χρόνο,

Ο Κυριάκος στον Χρήστο στην Αμερική που βγάζει 100.000,

Καινούριο Χρήστος με τα 100.000 ατομικό εισόδημα και με τη γυναίκα του να βγάζει τα διπλά, δείχνει τον άλλο που βγάζει 1.000.000!

Αυτός που ίδρωσε και έφαγε τα χρόνια του να βγάλει το εκατομμύριο ή εστιψε το μυαλό του να βρει κάτι που οι καταναλωτές αγόρασαν μαζικά επιβραβεύοντας τον δείχνει τον Zugerberg!

O Mark με τη σειρά του σκέφτεται πόσες χιλιάδες καλοπληρωμενες θέσεις εργασίας παρέχει, πόσες ασφαλιστικές εισφορες και έμμεσους φόρους πληρωνει, ποσες επενδύσεις κάνει και δε θέλει ούτε αυτός να πληρώσει!

Κάνεις εκτός ίσως από τους δύο τελευταίους δε μπορούν να καταλάβουν το εξής απλό:

-Η ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΛΗΣΤΕΙΑ!

Ακόμα και σε κράτος με χαμηλή φορολογία, αν ένα χαρτονόμισμα των εκατό ευρω, αλλάξει 3 φορές χέρια εντός συνόρων, εξαφανίζεται!

Η παραοικονομία που σε όλα τα κράτη είναι περίπου στο 22% κρατάει όρθιο αυτό το σαπιο σύστημα.

Αρκεί να σκεφτείτε όλοι σας τι θα γινόταν αν από αύριο δε μπορούσατε να αγοράσετε και να πουλήσετε τίποτα χωρίς απόδειξη!

Ούτε καν να ανταλλάξετε υπηρεσίες όπως κάνουμε όλοι! Γιατί και αυτό είναι παράνομο άσχετα αν είναι κάτι που έχουμε συνηθίσει!

Σου λέει το αγαπημένο σας κράτος:
ΦΠΑ,
Φόρο νομικού προσώπου,
Φόρο προσωπικού εισοδήματος!

Παίρνεις τα καθαρά φορολογητέα χρήματα σου και αγοράζεις πράγματα:

Πληρώνεις πάλι ΦΠΑ και φόρους!

Για να συντηρείται ακριβώς τι; Ένα υδροκέφαλο τέρας που όλο μεγαλώνει! Γίνεται τεράστιο! Περνάει τα σύνορα και πολλαπλασιάζεται!

Σχεδόν κανείς δε μπορεί να καταλάβει πως περιορίζοντας το κράτος μόνο στα αναγκάια όπως άμυνα, αστυνόμευση και δικαιοσύνη, η ζωή δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων θα ήταν καλύτερη!

Σκεφτείτε λίγο τι κάνουν σε αυτό τον πλανήτη γιά να δημιουργούνται κρατικές θέσεις παίρνοντας ένα ακραίο αλλά αληθινό παράδειγμα:

Τα ναρκωτικά!

Ηρεμία και αναρωτηθείτε το εξής:
Υπάρχει κανείς από εσάς που δε ξέρει που να βρει ναρκωτικά έστω και με δυο – τρεις ερωτήσεις σε κάποιο φίλο ή γνωστό;

Δύο ερωτήσεις:

1. Γιατί δε τα καταστρέφουμε στη βάση τους; Όλος ο κόσμος γνωρίζει πως το φυτό της κοκαΐνης μπορεί να καλλιεργηθεί μόνο στη Κολομβία! Όλοι γνωρίζουμε που καλλιεργείται το οποίο που φτιάχνεται η ηρωίνη. Το Αφγανιστάν έχει το 95% της οαγκοσμιας παραγωγής!

2. Εφόσον δε μπορουμε να κάνουμε το 1, και εφόσον όλοι παραδεχόμαστε πως κυκλοφορούν αναμεσα μας αφού δεν είναι καθόλου δύσκολο να τα βρούμε, γιατί δε τα νομιμοποιούμε;
Ηρεμία πάλι, στις αντιδράσεις σας και σκεφτείτε το εξής:
-Υπάρχει κάποιος από εσάς που κάνει περιστασιακή χρήση τρεις – τέσσερις φορές το χρόνο και αν τα είχε μπροστά του, θα διάλεγε να διαλύσει τη ζωή του;
-Υπαρχει κάποιος που δε τα έχει δοκιμάσει ποτέ και θα το έκανε αν στη γειτονιά του άνοιγε ένα drug store;

Αστεία πράγματα….

Η απάντηση στα παραπάνω είναι το εξής:
Τα εκατομμύρια κρατικές θέσεις που χρειαζόμαστε παγκοσμιως για τον πόλεμο “κατά των ναρκωτικών”!

Φυσικά αυτό εξηγεί το γιατί παγκοσμίως το εμπόριο ειναι παρανομο αλλά η χρήση για κάποιο ανεξήγητο λόγο, δεν είναι!

-Που τον βλέπεις τον καπιταλισμό ρε φίλε;

Είμαστε στα γρανάζια ενός αδηφάγου τέρατος που θέλει μας παίρνει όλο και περισσότερα για να ταιζει τους πελάτες του!

Ένα κράτος τέρας που πήρε τη παιδεία στα χέρια του και παράγει παγκοσμίως ημιμαθείς τεμπέληδες αλλά εύκολα χειραγωγήσιμους ωστε να ειναι οι μελλοντικοί ψηφοφόροι αυτών που συντηρούν αυτό το χάλι που μας ληστευει!

Αυτό το χάλι κάνει τα πάντα γύρω μας ακριβότερα με εμάς να μη βλέπουμε την αλήθεια που είναι μπροστά μας.

Μας φταίει (σαν καλοί αριστεροί) ο εφοπλιστής για τη τιμη της βενζίνης που βγάζει 30 λεπτά μαζί με τα μεταφορικά του ή ο βενζίνης που βγάζει 4-5 λεπτά στο λιτρο και όχι το κράτος που βγάζει 1 ευρώ!

Νομίζουμε πως καπιταλισμός είναι η διάσωση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων με χρήματα των φορολογουμένων! Όχι φίλε μου! Αυτό είναι ένα σοσιαλιστικό έκτρωμα! Ουδείς φιλελευθερος φιλοσοφος όπως ο Adam Smith και ο Friedrich Hayek δεν ανέφεραν πουθενά τη λέξη διάσωση! Η λογική του φιλελευθερισμού σε αυτό τον τομέα, είναι να αφήσεις τον άλλο ελευθερο να πτωχεύσει π.χ. και το κενό που θα δημιουργηθεί στην αγορά να το καλύψουν οι μικρότεροι ή ένας μικρός.

Που τον βλέπεις τον καπιταλισμό όταν το κράτος παρεμβαίνει ωστε να “διασώζει” τους διαπλεκόμενους με αυτό;

Είναι παράλογο να προστατεύεις από τη κατάρευση π.χ. μία ιδιωτική εταιρεία επειδή απασχολεί πολλούς εργαζομένους! Την ίδια άποψη έχω και για τις τράπεζες που φυσικά θα έπρεπε να λειτουργούν διαφορετικά και όχι όπως τωρα! Γιατί ο κρατικός παρεμβατισμός τις οδήγησε σε αυτά τα χάλια!

Ναι!

Κάτι δε πάει καλά σε αυτό το κόσμο!

Αλλά δεν είναι ο καπιταλισμός!

Είναι ο κρατισμός και ο άρρωστος σοσιαλισμός!

Που τον βλέπεις τον καπιταλισμό ρε φίλε;

Που;

Παναγιώτης Γ. Κορφοξυλιώτης

Για ποια πατρίδα μου μιλάς

Για ποια πατρίδα μου μιλάς; | Παναγιώτης Γ. Κορφοξυλιώτης Taxbg

Για ποια πατρίδα μου Μιλάς;

Για ποια πατρίδα μου μιλάς; Κάποιος με ρώτησε στο ΦΒ:
Αν γίνει πόλεμος, δε θα έρθεις να πολεμήσεις για τη πατρίδα σου;
Εγώ θα ρωτήσω τι είναι πατρίδα;
Ποιοι είναι οι εκπρόσωποι της άραγε;
Οι κυβερνησεις μας που μου έβαζαν κάθε εξάμηνο φόρους οδηγώντας με στην απόγνωση και τη καταστροφή;
Οι συμπολίτες μου που ψηφίζοντας σύριζα, μου έλεγαν:
-Να φύγετε ρε! Να ξεβρωμίσει ο τόπος;
Η Δ.Υ. στην εφορία που όταν πηγα να κάνω διακοπή πήγε να μου κάνει μαθήματα επιχειρηματικότητας;
Η Θρησκεία μας που μου έλεγε πως οποιαδήποτε απόλαυση είναι αμαρτία;
Είναι άραγε οι δρόμοι μας που τις μισές μέρες του χρόνου δεν ήταν προσβάσιμοι για εμένα ωστε να πάω στη δουλειά μου διαλύωντας με και άλλο οικονομικά;
Είναι η παιδεία της παραποιημένης ιστορίας και των καταλήψεων;
Αλήθεια ρωτάω… Για ποιά Πατρίδα μου μιλάς;
Δε ζήτησα ποτέ τίποτα από τη “πατρίδα μου”! Ήθελα πάντα μια γωνιά να δουλεύω και να ξέρω τι θα γίνει αυριο. Όχι για μένα! Το δικό μου αυριο εγώ θα το έφτιαχνα! Απλά για να έχουμε όλοι μία πολιτισμένη καθημερινότητα που είναι η βάση της δημιουργίας και η αρχή μιας πολιτισμένης κοινωνίας…
Να ξέρω τι ώρα θα μαζευτούν τα σκουπίδια, πως θα βρω τους δρόμους ανοιχτούς, πως θα πάω κάπου και θα εξυπηρετηθω χωρις να χάσω τη μέρα μου.
Αντί για όλ’αυτά εισεπραξα ύβρεις, τρομοκρατία, αγχος για το αυριο, ανασφάλεια, φόβο…
Ξέρετε το χειρότερο δεν είναι να μην έχεις δουλειά, λεφτα, οικογενεια φίλους…
Το χειρότερο είναι να μη μπορείς να κάνεις όνειρα.

Και αυτή η χώρα που λανθασμένα ονομάζετε πατρίδα, σας τα έχει κλέψει.

Σας βιάζει καθημερινά!
Κοιτάξτε γύρω σας.
Μιλήστε με τους συμπολίτες σας.
Δεν είναι το πρόβλημα μας ο Τσίπρας, ούτε ο Σαμαράς ούτε οποιοσδήποτε θα έρθει.
Εδώ και δεκαετίες έχουμε φτιάξει μια κοινωνία που κατά πλειοψηφία θέλει να ζει εις βάρος κάποιων άλλων.
Αφού τους πιει το άιμα, δεν έχει κανένα απολύτως πρόβλημα να αρχισει να τρωει σάρκες συνεχίζοντας να βρίζει για το γευμα που δεν είναι καλά μαγειρεμένο…
 
Λυπάμαι που το λέω αλλά δεν έχω πατρίδα. Και λέω δεν έχω, γιατί στη ταυτοτητά μου αναφέρει κάτι για υπηκοότητα(!) Ελληνική αλλά θα την άλλαζα ευχαρίστως αν μπορούσα για την εθνικότητα της χώρας που με δέχτηκε και που ίσως χάρη σε αυτή ζω ακόμα…
 
Έχω φίλους και συνεργάτες Έλληνες που σεβομαι, αγαπώ και εκτιμώ. Μερικοί είστε και από εδω, τον δικτυακό κόσμο. Παρακάτω όμως ξέρετε, όσοι είστε στον ιδιωτικό τομέα πως αυτή η χώρα είναι τοξική, δηλητηριώδης για να κάνεις το πιο απλό πράγμα στο κόσμο…
Να εργαστείς….
Τι ακριβώς να αγαπήσουμε;
Μας βρίζανε πριν φύγουμε και μας βρίζουν και τώρα που φύγαμε!
Κάτσε να το παλέψεις λέει ο ένας, κάτσε να πολεμήσεις ο επόμενος!
Να παλέψεις τι; Ένα κρ@τος που σου δημιουργεί χρέη με την υπερφορολόγηση και απειλή φυλάκισης;
Μηπως θα θέλατε μερικοί να πάμε και φυλακή για να κάνετε καμμία πορεία μετά; (Σιγά μη γίνει!)
Δε ζητάει κανείς σε αυτό τον τόπο κάτι σωστό και δίκαιο.
Λεφτά ζητάνε!
Γιατί αν ήταν να πολεμήσω για κάποιους που πιστευω πως το κάνω καθημερινά, θα ήταν για κάποιους που θα ζήτούσαν ακόμα και με δικό τους κόστος να γυρίσω πίσω.
Εγώ! Όχι τα λεφτά μου για να μου τα φάνε!
Να ζητούσε κάποιος να έρθει πίσω ο παναγιώτης, ο Βαγγέλης, ο Γιώργος, Η μαρία που θα μπορούσαν να έβαζαν ένα λιθαράκι ο καθένας για να κάνουμε ΜΑΖΙ μια χώρα για την οποία θα είμαστε περήφανοι!
 
Ζήστε στη παρωδία και τη γελοιότητα του να πουλάμε υπηρεσίες και εμπορευματα μέσω Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Κύπρου, και Ιρλανδίας και συνεχίστε να βρίζετε εμάς που φύγαμε και όχι αυτούς που μας έδιωξαν…
 
Και μέσα σου ξέρεις φίλε γιατί έφυγα! Γιατί εσύ συμβιβάστικες με το να δουλευεις “μαυρα” παρανομώντας και αποκαλείς εμάς φοροφυγάδες και προδότες!
Εμείς όμως φίλε μου πληρώνουμε φόρους και εισφορές στην ώρα μας. Έρχεται η 31η μαρτίου και έχουμε τα χρήματα να τους πληρώσουμε γιατί είναι λογικοί. Είμαστε λοιπόν νόμιμοι σε αντίθεση με σένα!
 
Δίνουμε ένα 14.5% (φόρο και μέρισμα) και λέμε και ευχαριστώ.
 
Και εσύ με βρίζεις, συμπολίτη και συμπατριώτη που θελεις να πιάσω το όπλο να σε υπερασπιστώ αυριο…
Και μπορώ να σου πω γιατί με βρίζεις ενάντια σε κάθε λογική! Θα σου πω γιατί! Μία είναι η εξήγηση.
Η ζήλει@ και ο φθόν@ς που υπάρχει στο σύνολο της ελλ@νικής κ@ινωνί@ς. Γι αυτό δε θα πάμε πουθενά, ποτέ σα χώρα. Γιατί σε ατομικό επίπεδο, ας είναι καλά οι “κακοί ξένοι” που μας φιλοξενούν! 
Αλλά αν αύριο δεις το όνομα μου κάπου σε κάποιο άρθρο ενός site, μη διανοηθείς να μιλήσεις για τα μεγάλα ελληνικά μυαλά! Σου απαγορεύω να πεις κάτι καλό για εμένα και να με συνδέσεις με την Ελλάδα! Η χώρα σου με κυνηγησε, με έδιωξε, και το “ελληνικό” μυαλό μου άρχισε να λειτουργεί στη Βουλγαρία. Του χρήστου στην Αγγλία, της Μαρίας στην Ιρλανδία κ.ο.κ.

Δεν έχεις δικαίωμα να μιλήσεις με καλά λόγια για εμένα ούτε να με συνδέσεις με την Ελλάδα! Έχουμε το μύθο των “ελληνικών μυαλών του εξωτερικού”. Πόση ειρωνία Θεέ μου…

θα έπρεπε να ντρέπεσαι κάθε φορά που ακούς για κάποιον που πέτυχε εκτός συνόρων! Γιατί για σένα, επιτυχία είναι μια θέση στο δημόσιο και μια σύνταξη στα 50!
 
Περίμενε τώρα σε 20 χρόνια αν είσαι τυχερός, να φτάσεις το σημείο που ήσουν το 2010, αδιαφορώντας για το που θα είναι οι άλλοι λαοί το 2030. Εκεί που χρειάζονται άλματα εσύ πας προς τα πίσω και εγω σας βλέπω και αναρωτιέμαι:
 
-Για ποια πατρίδα μου μιλάς; Για ποιά;
Παναγιώτης Γ. Κορφοξυλιώτης

Τι είναι καλύτερο από τα χρήματα;

Τι είναι καλύτερο από τα χρήματα; | Παναγιώτης Γ. Κορφοξυλιώτης - Τaxbg

Τι είναι καλύτερο από τα χρήματα; -Παναγιώτης Κορφοξυλιώτης – Taxbg

 Τι είναι καλύτερο από τα χρήματα; -Όταν έφτιαξα την Hellas Transfers, to 2011, αυτό που μου άρεσε περισσότερο ήταν η επαφή με τον πελάτη, μιας και ξεκίνησα σαν οδηγός λόγω έλλειψης κεφαλαίων.
Εισέπρατα το χαμόγελο, το ευχαριστώ, έδινα λύσεις και γύρναγα σπίτι με αυτή τη “γλυκιά” κούραση που λίγοι γνωρίζουν…
Μετά από καιρό, όταν πλέον έμενα μόνο στα γραφεία μας, είχα γίνει ο αποδέκτης των παραπόνων. Λογικό, αφου συνήθως ο πελάτης θα καλέσει μόνο αν υπάρξει κάποιο πρόβλημα…
 
Τους τελευταίους μήνες, κατάλαβα τι είναι αυτό που μου “γεμίζει” τις μπαταρίες και με ευχαριστεί σαν άνθρωπο…
Άσχετα τι νομίζετε για εμένα, αυτό που με κάνει να νιώθω ευγνώμων για τη ζωή μου, δεν είναι τα χρήματα.
 
Όλοι τα χρειαζόμαστε σαν βάση, αλλά η σειρά της πυραμίδας του Maslow, δε μπορεί να διαψευσθεί!

Τι είναι καλύτερο από τα χρήματα;

 
Κάθε φορά που έρχομαι σε επαφή με έναν πελάτη και αργότερα φίλο, που ταιριάζουμε “εγκεφαλικά” και ιδεολογικά, και του βρίσκω λύση για το πως θα δουλέψει εδώ στη Βουλγαρία, νιώθω αυτό που τα χρήματα δε μπορούν να δώσουν σε κανέναν…
 
Είναι σα να χτίζω και εγώ από την αρχή κάτι! Το ζω από το ξεκίνημα του! Δε θα άλλαζα αυτό το συναίσθημα του να βοηθάς, να δίνεις ιδέες και διέξοδο σε κάποιους ωστε να χτίσουν τη δικό τους “παράδεισο” με τίποτα στο κόσμο…
 
Όμως… Δεν είναι όλοι γι αυτό… Δε μπορούν να το κάνουν όλοι!
Χθες γνώρισα ένα φίλο για πρώτη φορά από κοντά! Ο Στέλιος, ήρθε στη Βουλγαρία, νοίκιασε σπίτι, χωρίς να έχει ανοίξει την εταιρεία του ακόμα, μην αφήνοντας χώρο για οπισθοχώρηση!
 
Τον θαύμασα… Πραγματικά. Γιατί λίγοι το κάνουν! Οι περισσότεροι βαπτίζουν τον φόβο υποχρέωση και μένουν στάσιμοι σε μια κατάσταση που δε τους αρέσει, παρακολουθώντας τη ζωή να τους προσπερνά.
 
Αργότερα συζυτάγαμε για μερικές ιδέες μας μελλοντικές. Με μία-δύο προτάσεις του ενός, ο άλλος έπαιρνε την ιδέα και τη πήγαινε μερικά βήματα παρακάτω…
 
Αν το έχετε νιώσει αυτό, είστε τυχεροί στη ζωή σας! Περισσότερο τυχεροί, είστε αν έχετε κρατήσει αυτούς τους ανθρώπους γύρω σας!
 
Είναι λοιπόν, μερικοί άνθρωποι που τους δίνεις κάρβουνο και το μετατρέπουν σε διαμάντι…
 
Είναι και κάποιοι άλλοι που τους λες να σκάψουν ένα μέτρο και θα βρουν ένα διαμάντι, και προτιμούν να σου μιλούν για ώρες, μερες, μηνες, χρόνια για τα δικαιώματα των μαύρων που τους εκμεταλέυονται οι κακοί πλούσιοι, στα αδαμαντορυχεία της Αφρικής…
 
Θα κάνουν οτιδήποτε εκτός του να πιάσουν το κασμά και να σκάψουν!
 
Είναι οι ίδιοι που χαρακτηρίζουν τους άλλους “τυχερούς”…
 
ΟΧΙ! Δεν είμαστε τυχεροί! Εκεί που ο άλλος γκρίνιαζε και μεμψιμοιρούσε, ο άλλος ο “τυχερός” δούλευε και έχτιζε γύρω του, ένα δίκτυο δημιουργικών ανθρώπων…
Όχι από συμφέρον απλά, γιατί έτσι είναι το κάθετι στο κόσμο!
 
Π.Χ. Για να πάς κάπου μακρυά και γρήγορα, χρειάζεσαι αυτοκίνητο. Το αυτοκίνητο όμως για να φτάσει στα χέρια σου, έχουν μεσολαβήσει χιλιάδες άνθρωποι.
 

Και φυσικά… Χρειάζεται βενζίνη για να κινηθεί!

 
Τώρα, όσοι λέτε στο αυτοκίνητο όπως και στη ζωή σας: Πήγαινε με πρώτα εκεί που θέλω και μετά θα σε πάω στο βενζινάδικο….
 
Καλή τύχη σας έυχομαι! Εσείς είστε που θα τη χρειαστείτε…
Όχι εμείς!

E-shop από Βουλγαρία

E-Shop Από Βουλγαρία | Taxbg - Ίδρυση Εταιρείας στη Βουλγαρία

E-Shop Από Βουλγαρία – Λειτουργήστε το ηλεκτρονικό σας κατάστημα από το σπίτι σας!

E-Shop Από Βουλγαρία! Γίνεται; Φυσικά! Εμείς εκτελωνίζουμε ή παραλαμβάνουμε τα προιόντα σας, τα τοποθετούμε με την επιθυμητή κωδικοποίηση σε ράφια στις αποθήκες μας και μας στέλνετε με e-mail τη παραγγελία του πελάτη. Συσκευάζουμε το προιόν για εσάς και το αποστέλουμε στο πελάτη σας με ή χωρίς αντικαταβολή.

Το ζητήσατε και το κάναμε! Μέχρι πρίν λίγους μήνες, η εταιρεία μας, διέθετε logistic Support, μόνο για πελάτες χοντρικής. Στις νέες μας εγκαταστάσεις στο Πετρίτσι, προβλέψαμε χώρο για πελάτες που απευθύνονται σε πελάτες λιανικής. Κάνουμε τα πάντα χωρίς να χρειάζεται η παρουσία σας!

Πως λειτουργεί η υπηρεσία “e-shop από Βουλγαρία”:

Αποστολή προιόντων από τον προμηθευτή σας και παραλαβή. 

  • Παραλαβή ή εκτελωνισμός προιόντων.
  • Διαλογή και φύλαξη στο προσυμφωνημένο χώρο. (Ραφιέρα)

Εκτέλεση της παραγγελίας του πελάτη σας:

  • Στέλνετε σε εμάς τη παραγγελία του πελάτη σας ηλεκτρονικά.
  • Συσκευάζουμε το προιόν,
  • Το αποστέλλουμε μέ ή χωρίς αντικαταβολή σε οποιοδήποτε σημείο στην Ελλάδα!
Χρεώσεις:

Πιό φτηνά από ότι να στο στέλνατε εντός Αθηνών ή Θεσσαλονίκης! Η χρέωση μας για διαλογή, συσκευασία και αποστολή – παραλαβή από τον πελάτη εντός 2 εργασίμων ημερών, είναι μόνο, 4.5 ευρώ!

Πιο αναλυτικά, σας προσφέρουμε με χαμηλότερο κόστος από ότι θα σας στοίχιζε μια απλή αποστολή από εσάς, τη δουλειά που θα έκανε για εσάς ένας υπάλληλος! Εσείς ασχολείστε μόνο με τις πωλήσεις σας και τη πελατειακή υποστήριξη! Τα υπόλοιπα τα αφήνετε σε εμάς!

Είναι νόμιμο;

Φυσικά! Γιατί σε αντίθεση με τη παροχή υπηρεσιών που θα πρέπει να αποδειχθεί από που παρέχεται, και συνήθως χρειάζεται και αλλαγή φορολογικής κατοικίας, όταν η εταιρεία σας έχει αποδεδειγμένα πωλήσεις προιόντων με φορτωτικές από μεταφορική εταιρεία στη Βουλγαρία, δεν έχετε να ανησυχείτε για τίποτα!

Το μόνο που χρειάζεστε είναι η ίδρυση της εταιρείας σας, και ξεκινάτε να πουλάτε.

Νόμιμα, έυκολα, γρήγορα!

Όσοι μας διαβάζετε τακτικά, ξέρετε πως δεν είμαστε ποτέ ενθουσιώδεις και παρορμητικοί όσον αφορά τα φορολογικά σας θέματα. Σε αυτή τη περίπτωση όμως μπορείτε να εκμεταλευτείτε τη χαμηλή φορολογία της Βουλγαρίας και φυσικά τη μή απόδοση ΦΠΑ για τζίρο μέχρι 50.000 Λέβα.

Διαβάστε τα υπόλοιπα άρθρα μας καθώς και τις συχνές Ερωτήσεις – Απαντήσεις.

Παναγιώτης Γ. Κορφοξυλιώτης

Επιχειρηματικός Σύμβουλος

Τέλος στα εικονικά διαζύγια!

2018: Αλλαγή Φορολογικής Κατοικίας - Τέλος στα εικονικά διαζύγια | Taxbg

2018: Αλλαγή Φορολογικής Κατοικίας – Τέλος στα εικονικά διαζύγια – Taxbg

2018: Αλλαγή Φορολογικής Κατοικίας – Τέλος στα εικονικά διαζύγια: Τα εικονικά διαζύγια με σκοπό να μπορέσει ο ένας εκ των δύων συζύγων να αλλάξει τη φορολογική του κατοικία, ήταν κάτι συνηθισμένο στην Ελλάδα. Αν και μας εξέπληξε η κυβέρνηση, εναρμονιζόμενη με απόφαση του ΣτΕ, επιτέλους, εξέδωσε την ΠΟΛ 1201/2017, κατα την οποία στη περίπτωση που ένας εκ των δύο συζύγων εργάζεται και ζει στο εξωτερικό για παραπάνω από 183 ημέρες, μπορεί να μεταφέρει τη φορολογική του κατοικία. Φυσικά χρειάζονται περισσότερα δικαιολογητικά από κάποιον που δεν είναι έγγμαος στην Ελλάδα, αλλά αυτό, θεωρώ πως είναι λογικό.

2018 : Αλλαγή φορολογικής κατοικίας :

Εκτός λοιπόν από το πιστοποιητικό φορολογικής κατοικίας που ο ενδιαφερόμενος πρέπει να ζητήσει από τη χώρα που εργάζεται και ζεί για πάνω από 183 ημέρες, και να προσκομίσει μέσω αντικλήτου που έχει ορίσει στο μητρώο της εφορίας που ανήκει, ωστε να ολοκληρωθεί η 2018: αλλαγή φορολογικής κατοικίας και η μεταφορά του στη ΔΟΥ Κατοίκων Εξωτερικού, θα πρέπει να προσκομίσει εφόσον ζητηθούν τα παρακάτω:

  1. Μισθωτήριο συμβόλαιο θεωρημένο από αρμόδια αρχή της Βουλγαρίας (Συμβολαιογράφος).
  2. Λογαριασμός-οι ΔΕΚΟ. (Προτείνουμε λογαριασμούς και Ρεύματος και νερού).
  3. Αντίγραφο κίνησης προσωπικού λογαριασμού τραπέζης. (Για να επαληθευθεί το αν υπάρχουν συχνές κινήσεις από τον ενδιαφερόμενο στη χώρα που ισχυρίζεται πως ζει για περισσότερο από 183 ημέρες.
  4. Στοιχεία για το χαρακτήρα απασχόλησης του σε εκείνη τη χώρα.
  5. Βεβαίωση ασφάλισης του.

Να επαναλάβουμε εδώ πως πρέπει να είναι κινησεις ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ λογαριασμού και όχι εταιρικού. Πιο αναλυτικά σας παρουσιάζουμε απόσπασμα της ΠΟΛ:

Ειδικότερα, για την περίπτωση που ένας εκ των συζύγων ή μερών συμφώνου συμβίωσης αιτείται τη μεταβολή της φορολογικής του κατοικίας ενώ ο άλλος παραμένει φορολογικός κάτοικος Ελλάδος, πέραν των δικαιολογητικών της παραγράφου 2 και της περίπτωσης α’ της παρούσας παραγράφου, θα πρέπει να προσκομίζονται επιπλέον και αθροιστικά και τα κάτωθι δικαιολογητικά, από τα οποία να προκύπτει ότι ο αιτούμενος τη μεταβολή πράγματι βρίσκεται εκτός Ελλάδος και έχει οργανώσει τη ζωή του στην αλλοδαπή κατά τρόπο μόνιμο ή διαρκή:
– στοιχεία για την απασχόλησή του στην αλλοδαπή, από τα οποία αποδεικνύεται ο μόνιμος ή μακροπρόθεσμος χαρακτήρας της απασχόλησης,
– στοιχεία για την ύπαρξη τραπεζικού λογαριασμού στην αλλοδαπή,
– στοιχεία για την ύπαρξη ιδιόκτητης ή μισθωμένης κατοικίας του και λογαριασμών υπηρεσιών κοινής ωφέλειας στην αλλοδαπή καθώς και
– στοιχεία για την απόκτηση φορολογικού, ασφαλιστικού ή αντίστοιχου μητρώου στην αλλοδαπή (πχ ΑΜ κοινωνικής ασφάλισης).

Ημερομηνία κατάθεσης:

Τα παραπάνω δικαιολογητικά πρέπει να κατατεθούν το αργότερο μέχρι τις 10 Μαρτίου και να είναι θεωρημένα βάση των διεθνών προτύπων. Δλδ.θα προσκομίζονται κατά τα διεθνή νόμιμα (σφραγίδα apostille ή προξενική θεώρηση, ή θεώρηση από το ελληνικό προξενείο, με επίσημη μετάφραση του ελληνικού υπουργείου εξωτερικών).

Η αρμόδια ΔΟΥ ωφείλει από τη παραλαβή του φακέλου, να αποφανθεί εντός δύο μηνών. Σε περίπτωση απόρριψης του αιτήματος, ο φορολογούμενος μπορεί να καταθέσει ξανά τα νέα δικαιλογητικά την επόμενη χρονιά.

Σε περίπτωση που χρειάζεστε αντίκλητο να αναλάβει τη διαδικασία για εσάς, μπορείτε να καλέσετε το Φοροτεχνικό μας γραφείο στην Αθήνα,

Πέτρος Γαντζίας & Συνεργάτες.

Τηλ: 2102714787

Για οποιαδήποτε άλλη πληροφορία μπορείτε όπως πάντα, επικοινωνείτε μαζί μας!

Παναγιώτης Γ. Κορφοξυλιώτης

Μ:+359 88 583 26 04 (Viber)

Τ:+30 210 300 12 87 (Voip)

 

Σκοτώστε την αγελάδα σας!

Σκοτώστε την Αγελάδα! | Μια ιστορία του Εμίλιο Κρουζ από την Taxbg

Σκοτώστε Την Αγελάδα! – Taxbg

Σκοτώστε την αγελάδα. Μια διαφορετική ιστορία από την Taxbg. Πριν πολλά χρόνια, ήταν ένας σοφός γέροντας που είχε έναν νεαρό μαθητή. Ξεκίνησαν ένα ταξίδι μαζί, διάρκειας τεσσάρων ετών κατα το οποίο ο σοφός δάσκαλος, θα μάθαινε τα μυστικά της ευτυχισμένης ζωής και της επιτυχίας στον νεαρό. Ξεκίνησαν λοιπόν το ταξίδι τους από ένα μικρό φτωχικό χωριό.

Ο δάσκαλος, ζήτησε από το μαθητή του να διαλέξει το πιο φτωχικό σπίτι που υπήρχε εκεί και μετά να τους ζητήσουν να διανυκτερεύσουν εκεί. Πραγματικά, ο νεαρός μαθητής, υπάκουσε με μία σχετική απορία ζωγραφισμένη στο πρόσωπο του. Βρήκε το πιο φτωχό σπίτι και χτύπησαν τη πόρτα. Στο κατώφλι, εμφανίστηκε ένας νεαρός φανερά ταλαιπωρημένος και με μπαλωμένα ρούχα αλλά παρόλαυτα χαμογέλασε και τους ρώτησε τι θέλουν.

Ο δάσκαλος ρώτησε ευγενικά για το αν θα μπορούσαν να τους φιλοξενήσουν εκεί για το βράδυ.

-Αρκεί να μη σας πειράξει που θα μοιραστείτε το δωμάτιο με άλλους εφτά! Είπε αστειευόμενος ο νεαρός.

Ο Δάσκαλος και ο μαθητής του μπήκαν μέσα και η κατάσταση ήταν χειρότερη από ότι εξωτερικά. Μητέρα, πατέρας, τρία παιδιά και η γιαγιά και ο Παππούς, μοιράζονταν δύο φτωχικά δωματιάκια. Δεν υπήρχαν καν κρεββάτια κανονικά, παρά αυτοσχέδια κομματια με υφάσματα, παραγεμισμένα με κουρέλια. Παρόλαυτα η οικογένεια τους καλοδέχτηκε και μοιράστηκε μαζί τους το λιγοστό γάλα και τυρί που είχε.

Το μόνο που υπήρχε και άξιζε τότε για την εποχή, ήταν μία αγελάδα στο πρόχειρα περιφραγμένο οικόπεδο, πίσω από το σπίτι. Η αγελάδα αυτή ήταν και το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο της παμφτωχης οικογένειας. Όλη τους η ζωή περιστρεφόταν γύρω από την αγελάδα:

-Τάισε την αγελάδα,

-Βάλε νερό στην Αγελάδα,

-Δέσε καλά την αγελάδα μη φύγει,

-Άρμεξε την αγελάδα να φάμε.

Σκοτώστε την Αγελάδα:

Έπεσαν για ύπνο, και το πρωί χαράματα πρίν ακόμη ξυπνήσει κανείς, δάσκαλος και μαθητής έφυγαν από το σπίτι.

Κατά τη διάρκεια της σύντομης επίσκεψής τους, είχαν γί­νει μάρτυρες μιας ζωής σχεδόν πλήρους εγκατάλειψης, αλλά ο νέος δεν ήταν σίγουρος για την αιτία της φρικτής ζωής που περνούσε η οικογένεια. Πώς είχαν επιτρέψει στον εαυτό τους να φτάσει σε αυτό το σημείο; Τι τους κρατούσε εκεί;

-Έμαθες κάτι από τη διανυκτέρευση μας; Ρώτησε ο δάσκαλος τον μαθητή του.

-Ναι, δάσκαλε! αυτό που κατάλαβα, είναι πως για να είναι οι άνθρωποι καλοί, φιλόξενοι, και να μοιραστούν μαζί σου κάτι, δε χρειάζεται να έχουν πολλά. Ο καλός άνθρωπος το κάνει και από το υστέρημα του. Δες αυτούς τους ανθρώπους. Είχαν λίγο γάλα από την αγελάδα τους και έφτιαχναν και ελάχιστο τυρί από αυτό και παρόλαυτα, το μοιράστηκαν μαζί μας. Μακάρι να μπορούσα να κάνω κάτι για αυτούς…

Ο δάσκαλος σταμάτησε να περπατά, κοίταξε το κενό και μετά από μία μικρή παύση, είπε στον μαθητή του:

-Μπορείς να κάνεις!

-Τι δάσκαλε; Δεν έχω λεφτά να τους αφήσω ωστε να ζήσουν καλύτερα ή να πάρουν μερικά ρούχα και παραπάνω φαγητό! Τι άλλο θα μπορούσα να κάνω για να τους βοηθήσω;

-Σκότωσε την αγελάδα τους! είπε ο δάσκαλος γυρίζοντας και δείχνοντας το οικόπεδο που η αγελάδα κοιμόταν.

-Μα… δάσκαλε! απάντησε ο μαθητής. Αν τη σκοτώσω, θα πεθάνουν από τη πείνα! Ήδη είναι σκελετωμένοι και πεινάνε! Αν σκοτώσω την αγελάδα, θα τους καταδικάσω σε θάνατο!

-Κάνε αυτό που σου λέω! Δε στο ζητάω! Το απαιτώ!

Ο μαθητής, μη μπορώντας να παρακούσει το δάσκαλο και μέντορα του, βγάζει το σουγιά του και με δάκρυα στα μάτια, πηγαίνει και κόβει τον λαιμό της αγελάδας.

-Μα γιατί το κάναμε αυτό δάσκαλε; Ολόκληρη οικογένεια ζόυσε από αυτή την αγελάδα… Μας φιλοξένησαν, μας τάισαν και έτσι δείχνουμε την ευγνωμοσύνη μας;

Ο δάσκαλος παρέμεινε σιωπηλός και του έκανε νόημα με το χέρι του να σταματήσει να μιλά, δείχνοντας του μπροστά ώστε να συνεχίσουν το δρόμο τους.

Το τέλος του ταξιδιού:

4 χρόνια πέρασαν, και αφού δάσκαλος και μαθητής είχαν γυρίσει πολλές πόλεις, χώρες, ο μαθητής είχε μάθει πως ζουν άλλοι λαοί και πλέον εκτιμούσε τους διαφορετικούς -από τον δικό του-, πολιτισμούς, παίρνοντας καθημερινά μαθήματα, από τον δάσκαλό του, το ταξίδι τους πλησίαζε στο τέλος του.

-Πριν να χωρίσουν οι δρόμοι μας, του λέει ο δάσκαλος θα σου μάθω και το πιο σημαντικό μάθημα που θα χρειαστείς στη ζωή σου. Πάμε να επισκεφτούμε το χωριό που σταματήσαμε να διανυκτερεύσουμε πριν 4 χρόνια.

-Μα… δάσκαλε! Εκεί σκοτώσαμε την αγελάδα! Αν αυτή οι οικογένεια ζει ακόμα, μπορεί να καταλάβουν πως το κάναμε εμείς και να θέλουν να μας εκδικηθούν!

Ο δάσκαλος χαμογέλασε και τον καθυσήχασε.

-Μη φοβάσαι! Πάμε να επισκεφτούμε τους φίλους μας που μας φιλοξένησαν.

Φτάνοντας στο χωριό, ο μαθητής προσπαθούσε να το αναγνωρίσει! Οι δρόμοι ήταν καλοφτιαγμένοι, τα σπίτια επίσης, νέες κατοικίες χτίζονταν, Υπήρχε πλεόν ένα ολοκαίνουριο ξενοδοχείο, φορτηγά με εμπορευματα πηγαινοέρχονταν στους δρόμους, υπήρχαν δυο μεγάλα σουπερ μάρκετ, εμπορικά καταστήματα, λαχαναγορά, και το μικρό χωριό μεταμορφωνόταν με μία μικρή κωμόπολη!

Πλησιάζοντας στο σπίτι που είχαν φιλοξενηθεί, βλέπουν στη θέση του ένα πανέμορφο ολοκαίνουριο σπίτι, και στη κάποτε γεμάτη λάσπες αυλή, έναν πανέμορφο κήπο. Ο δάσκαλος μαζί με τον έκπληκτο μαθητή, έσπρωξε την αυλόπορτα και αφού προχώρησε στο μονοπάτι ανάμεσα σε περιποιημένα λουλούδια, χτύπησε τη πόρτα.

Τη πόρτα άνοιξε ο ίδιος νεαρός αλλά αυτή τη φορά, ήταν ντυμένος με καλά ρούχα, χαμογελαστός και ήταν φανερό πως ζούσε μία καλή ζωή. Ο σαστισμένος μαθητής, έκανε προσπάθεια να τον αναγνωρίσει.

-Γειά σας, Δε ξέρω αν μας θυμάστε αλλά πριν 4 χρόνια μας είχατε φιλοξενήσει για ένα βράδυ, είπε ο δάσκαλος, συμπληρώνοντας: Είχαμε μείνει υπόχρεοι από τη φιλοξενία σας και γυρνώντας από το ταξίδι μας, είπαμε να σταματήσουμε και να δούμε τι κάνετε, καθώς και να σας ευχαριστήσουμε για ακόμη μία φορά.

Ο νεαρός οικοδεσπότης, τους θυμήθηκε, και τους κάλεσε μέσα στο σπίτι που φυσικά δε θύμιζε σε τίποτα τι καλύβα που έμεναν πριν 4 χρόνια.

-Μα… Τι έγινε; Ρώτησε απορημένος ο μαθητής. Που οφείλεται αυτή η τεράστια αλλάγή;

Ο νεαρός οικοδεσπότης γέλασε καλοπροάιρετα και είπε:

-Εκείνη τη νύχτα που φύγατε, όταν ξυπνήσαμε το πρωί, είδαμε την αγελάδα μας σφαγμένη. Πιαθανότατα κάποιος που ζήλεψε τη λιγοστή μας τύχη, την είχε σκοτώσει. Τις πρώτες μέρες μας είχε κυριέψει η απελπισία. Νομίζαμε πως θα πεθάνουμε από τη πείνα. Όμως εκείνη την ώρα, μου ήρθε μία ιδέα. πίσω από το σπίτι μας είχαμε μία μεγάλη έκταση που την είχαμε μόνο για να βοσκάει η αγελάδα.

Οργώσαμε όλη αυτή την έκταση και αρχίσαμε να καλλιεργούμε λαχανικά. Στην αρχή ότι παράγαμε, το τρώγαμε, αλλά μετά από λίγο καιρό μας περίσσευαν λαχανικά και τα πουλάγαμε στους γείτονες. Με αυτά τα χρήματα νοικιάσαμε και άλλες εκτάσεις και όλοι δουλεύμαε, πουλώντας τη σοδειά μας και κερδίζοντας περισσότερα.

Στη πορεία ανοίξαμε ένα μικρό μανάβικο, τα γύρω χωριά έρχονταν να αγοράζουν από εμάς, οι συγχωριανοί μας μας μιμήθηκαν ανοίγοντας και άλλα μαγαζιά και με αυτό το τρόπο, όλο το χωριό έγινε κάτι σαν εμπορικό κέντρο και όλοι οι κάτοικοι των γύρω περιοχών έρχονταν εδώ να ψωνίσουν.

Το μικρό μας μανάβικο, πέρυσι, έγινε σουπερ μάρκετ!

-Πλέον το χωριό μας έχει και μαγαζιά που πωλούν χοντρική σπόρους και ζωοοτροφές για τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους, και όλοι απέκτησαν ένα καλύτερο επίπεδο ζωής! Μαζί με εμάς φυσικα, συμπλήρωσε ο νεαρός χαμογελώντας!

-Είδατε το ξενοδοχείο στο κέντρο της πόλης μας; Το έχτισε ο πατέρας μου με δύο συνεταίρους γιατί υπήρχε ανάγκη για τους χοντρεμπόρους και τους πελάτες να διανυκτερευουν στο χωρίο μας. Εγώ έχω την επίβλεψη σε όλες τις καλλιέργιες που έχουμε στην οικογενειακή επιχείρηση.

-Τελικά το καλύτερο που μας έτυχε στη ζωή μας ήταν ο θάνατος αυτής της αγελάδας!

Ο δάσκαλος, ευχαρίστησε τον νεαρό χαιρέτησαν την οικογένεια, και τράβηξαν το δρόμο τους.

Επίλογος:

-Δάσκαλε, συγνώμη που σε αμφισβήτησα. Το ήξερες από την αρχή ότι αυτό θα γινόταν, σωστά; Είπε ο μαθητής, προσπαθώντας να συνειδητοποιήσει όλα αυτά που είχε δει.

-Σημασία έχει να μου πεις τι έμαθες εσύ από αυτό, απάντησε ήρεμα ο δάσκαλος. Πιστεύεις ότι η οικογένεια και γενικά οι κάτοικοι αυτού του χωριού, θα είχαν επιτύχει τόσο πολλά τον τελευταίο χρόνο αν αυτη η οικογένεια είχε ακόμα την αγελάδα της;

-Όχι… Απάντησε αμέσως ο μαθητής!

-Τώρα καταλαβαίνεις; Η αγελάδα που τόσο αγαπούσαν και περιποιούνταν ως πολύτιμη περιουσία ήταν αυτή που στην πραγματικότητα τους κρατούσε δέσμιους σε μια ζωή φτώχειας και μετριότητας. Τους παρηγορούσε η ιδέα ότι η αγελάδα τους προστάτευε από τη συντριβή. Αλλά μόνο όταν έχασαν αυτή την ψεύτικη ασφάλεια αναγκάστηκαν να στρέψουν το βλέμμα τους προς μια νέα κατεύθυνση.

-Με άλλα λόγια, η αγελάδα, την οποία θεωρού­σαν ευλογημένη, τους έκανε να νιώθουν ότι δε ζούσαν μέσα στην απόλυτη φτώχεια, ενώ στην ουσία ζούσαν μέσα σε από­λυτη μιζέρια, παρατήρησε ο μαθητής.

-Ακριβώς, απάντησε ο γέροντας. Αυτό συμβαίνει όταν πείθεις τον εαυτό σου ότι το λίγο που έχεις είναι παραπάνω κι από αρκετό. Η σκέψη αυτή από μόνη της γίνεται μια βαριά αλυσίδα που σε εμποδίζει να αναζητήσεις κάτι καλύτερο.

-Η υποχωρητικότητα αρχίζει να κυβερνά τη ζωή σου. Μαθαίνεις να αποδέχεσαι τις καταστάσεις, παρόλο που δεν είσαι καθό­λου ικανοποιημένος απ’ αυτές. Ξέρεις ότι δεν είσαι ευτυχι­σμένος με τη ζωή σου, αλλά δεν είσαι και τελείως δυστυχι­σμένος.

-Είσαι απογοητευμένος με τη ζωή που αντιμετωπίζεις, αλλά δε σε ενοχλεί τόσο ώστε να κάνεις κάτι γι’ αυτό. Βλέπεις πόσο τραγικό είναι αυτό;

-Όταν έχεις μία δουλειά που δε σου επτρέπει να ζήσεις ή να τραφείς, είναι έυκολο να την αλλάξεις. Όταν όμως αυτή, σου επιτρέπει να πληρώνεις κάποια χρέη σου και σε ντύνει και σε ταίζει, είναι πολύ εύκολο το να πέσεις στη παγίδα του να είσαι ικανοποιημένος που απλά έχεις “κάτι”.

Άλλωστε όλοι γύρω σου θα σου λένε πως άλλοι που έχουν λιγότερα θα ήταν ευγνώμονες με το να έχουν τη δουλειά σου…

Όπως συνέβαινε και με την αγελάδα, αυτή η στάση θα σε κρατάει πάντα πίσω στη ζωή σου.

Αν δεν απαλλαγείς απ’ αυτήν, δε θα μπορέσεις ποτέ να βιώσεις κάτι διαφορετικό απ’ αυτό που ήδη γνω­ρίζεις.

Θα καταδικαστείς να είσαι ισόβιο θύμα των περιορισμών που εσύ ο ίδιος επέβαλες στην ύπαρξή σου.

Είναι σχεδόν σαν να έχεις αποφασίσει να κλείσεις τα μάτια σου στην αφετηρία της διαδρομής και να προσεύχεσαι για το καλύτερο…

Ζήσε τη ζωή σου ή ζήσε τις δικαιολογίες σου:

Όλοι έχουμε αγελάδες στη ζωή μας. Κουβαλάμε το βαρύ φορτίο των λανθασμένων πεποιθή­σεων, των προφάσεων, των φόβων και των δικαιολογιών μας. Το τραγικό είναι ότι όλοι αυτοί οι περιορισμοί, που επιβάλλου­με στον εαυτό μας, μας κρατούν δέσμιους μιας μέτριας ζωής.

Όχι μόνο αυτό, πρόσθεσε ο γέροντας. Πολλοί άνθρωποι διατηρούν και προβάλλουν πεισματικά τις προφάσεις που αφορούν το γιατί δεν μπορούν να ζήσουν τη ζωή που πάντα ονειρεύονταν.

Κατασκευάζουν σχεδόν πιστευτές δικαιολογίες για να εξηγήσουν στους άλλους τις καταστάσεις και ύστερα συνεχίζουν να ζουν μια ζωή εσωτερικής ταραχής, καθώς συ­νειδητοποιούν ότι αυτές οι εξηγήσεις, αν και πειστικές για τους άλλους, δεν έχουν καμία αξία για τους ίδιους.

Σκοτώστε την αγελάδα! Στα πάντα. Στη δουλειά που δε σας ικανοποιεί, τη σχέση σας, τους φίλους… Στα πάντα… Δικαιολογίες πάντα θα υπάρχουν…

Η άρρωστη μάνα μου, τα παιδιά μου, η γυναίκα μου, ο άντρας μου, η κρίση, το κεφάλαιο, οι έχοντες, η άδικη ζωή κ.α…

Σκοτώστε την αγελάδα και Ζήστε… Μπορείτε!

Βασισμένο στο βιβλίο: Μια αγελάδα μια φορά του ΔΡ. ΚΑΜΙΛΟ ΚΡΟΥΖ – εκδόσεις Πατάκη.

Παναγιώτης Γ. Κορφοξυλιώτης

Διαβάστε και τα υπόλοιπα άρθρα από το Blog μας! Θέλετε κάτι διαφορετικό; Επισκεφτείτε το Site της επώνυμης γνώμης!

 

Μια ερώτηση πατέρα…

Μια Ερώτηση Πατέρα | Παναγιώτης Κορφοχυλιώτης - Taxbg

Μια ερώτηση Πατέρα… – Taxbg

Μια Ερώτηση Πατέρα…

Ξέρεις πατέρα, δε παραπονιέμαι ούτε σου καταλογίζω περιττές ευθύνες. Δε θα κάνω το λάθος να σε κατηγορήσω και να σου πω πως με παρέσυρες, γιατί με αυτή τη λογική και εσένα σε παρέσυραν άλλοι. Δε θα σου πω πως δε πέρασα καλά σε αυτή τη χώρα…

Δε θα παραπονεθώ για τα παιδικά μου χρόνια γιατί όλα τα παιδιά έχουν τα παράπονα τους από τους γονείς τους. Δε θα σε ρωτήσω γιατί δε με έμαθες την αξία της αποταμίευσης και της επένδυσης. Δε τα ήξερες ούτε εσύ. Το χρήμα είναι γλυκό όταν το βγάζεις και ακόμα πιο γλυκό όταν το ξοδευεις…

Δε θα σε κατηγορήσω για το τι ψήφιζες, γιατί το έκανα και εγώ.

Δε θα σε ρωτήσω το γιατί δεν έβλεπες που πάμε σαν χώρα γιατί δε το έβλεπα ούτε εγώ. Δε μπορω να σου ρίξω ευθύνες για το ότι είχα δεχτεί μία “τρέλα” σαν πραγματικότητα. Το ίδιο ζούσες και εσύ.

Δε σε κατηγορώ που έφυγα από τη χώρα που γεννήθηκα. Είμαι καλά εδώ και ευτυχισμένος. Τα οικονομικά μου πάνε από το καλό στο καλύτερο. Δε θα σε ρωτήσω γιατί δε μου είπες πως σε άλλες χώρες η δική μας πολυτέλεια, είναι το αυτονόητο. Που να το ήξερες;

Δε θα σε ρωτήσω ούτε γιατί δε μου είπες να φύγω νωρίτερα! Ήλιος θάλασσα, είμαστε οι καλύτεροι και όλοι οι άλλοι ζωα και “ρομπότ… Μήπως και εγώ αυτό δε πίστευα;

“Σαν την Ελλάδα πουθενά” και άλλα τέτοια βλακώδη εθνικιστικά που μας έκαναν να νιώθουμε καλύτερα με τα χάλια μας μη θέλωντας να ψάξουμε την αλήθεια.

Πόσες φορές δε μετέφερα και εγώ παλαιότερα με απόλυτη σιγουριά κάτι αναληθες μόνο και μόνο επειδή το είχε πεί κάποιος καλός ρήτορας της παρέας…

Πόσες φορές δε διέδωσα ανακρίβειες για άλλες χώρες παίρνοντας μόνο το 1/5 μίας κατάστασης που ίσχυε, και χρησιμοποιώντας το σε συζήτηση…

Δε θα σε ρωτήσω ούτε γιατί συνέχιζες να ψηφίζεις τους ίδιους γελωτοποιούς στα χρονια της κρίσης! Σε καταλαβαίνω. Εφόσον ζεις εκεί, πρέπει να διατηρεις κάποια ελπίδα πως κάτι θα αλλάξει. Μήπως υπάρχει πλέον και κανείς για να φτιάξει αυτή τη χώρα; Όσοι θα μπορούσαν κατάλαβαν πως αυτή η χώρα είναι ΠΕΕ (πέραν επιτόπου επισκευής) και έφυγαν…

Δε θα σε ρωτήσω ούτε γιατί αυριο, θα ψηφίσεις το κόμμα που μας πτώχευσε και ξεκίνησε τον αντιμνημονιακό αγώνα. Τι άλλο να κάνεις; Ποιες είναι οι επιλογές;

Αλλά έχω μια ερώτηση πατέρα…

Μόνο μία…

7 χρόνια τώρα! 7 χρόνια που πλέον κατάλαβες τι πρέπει να ζητήσεις από την οποιαδήποτε κυβέρνηση για να μη φευγουμε κατα εκατοντάδες χιλιάδες, για να έχουν όνειρα και μία αξιοπρεπή ζωή τα παιδιά που μένουν, τι έκανες;

-Πήγα στο συλλαλητήριο για να μην ονομαστούν τα Σκόπια Μακεδονία, παιδί μου… Όπως είχες πάει και εσύ πριν από 26 χρόνια με το σχολείο σου…

Μόνο αυτό… Τίποτα άλλο…

Σε ευχαριστώ πατέρα! Έκανες το καθήκον σου σα γονιός και σαν Έλληνας!

Συγχαρητήρια…

 

 

Μα στο δρόμο θα τους πετάξουμε;

Μα στο δρόμο θα τους πετάξουμε; | Παναγιώτης Κορφοξυλιώτης - Taxbg

Μα στο δρόμο θα τους πετάξουμε; – Γράφει ο Παναγιώτης Κορφοξυλιώτης

Και να η ερώτηση που ακούω σαν αντίλογο εδώ και επτά χρόνια! Μα στο δρόμο θα τους πετάξουμε; Τι θα κάνουν αυτοί οι άνθρωποι; Αν και όλες οι κυβερνήσεις, έχουν δώσει την απάντηση σε αυτή την ερώτηση βγάζοντας τους στη σύνταξη, ας προσπαθήσω να δώσω και εγώ τη ΔΙΚΗ ΜΑΣ απάντηση! Το “εμάς” θα συμπεριλάβει τον οποιοδήποτε λογικό και σκεπτόμενο πολίτη που δεν έχει υποστεί κάποια επέμβαση “αριστερής” λοβοτομής ωστε αν και ενώ βρίσκεται στον ιδιωτικό τομέα, υπερασπίζεται τους Δημοσίους Υπαλλήλους λέγοντας:

-Μα στο δρόμο θα τους πετάξουμε;

Όσο και να σας φανεί περίεργο, παρόλο τον τρόπο που ξεκίνησα δε θέλω να μιλήσω με μίσος κακία και εμπάθεια αλλά με λογική και σύνεση. Ας ξεκινήσουμε με ένα παράδειγμα:

Ας πούμε πως έχεις ένα γραφείο τη δεκαετία του 1970-80. Προσφορές που πρέπει να δακτυλογραφηθουν, μεταφράσεις που πρέπει να γίνουν γρήγορα στο τμήμα αλληλογραφίας εξωτερικού, υπαγορευσεις στη δακτυλογράφο, χαρτιά, καρμπόν, γραφομηχανές να βαράνε, πλησιάζοντας σε Ντεσιμπέλ ένα μικρό υφαντουργείο, και άλλα τόσα όμορφα που κάποιοι έχουν ζήσει και κάποιοι τα βλέπουν στις ασπρόμαυρες ελληνικές ταινίες.

Θυμάστε τη Βουγιουκλάκη στη ταινία που έκανε τη γραμματέα και σήκωνε δύο δύο τα τηλέφωνα παίρνοντας τους δείκτες “κλεισίματος” του χρηματιστηρίου και τη ταχύτητα που δακτυλογραφούσε στη γραφομηχανή;

Ε, κάπως έτσι. Αυτές οι καταπληκτικές ικανότητες για μία γραμματέα είναι πλέον σχεδόν άχρηστες.

Και συνεχίζουμε με το παραδειγμα μας:

Ας πούμε πως έχεις ένα γραφείο στην αλλαγή της δεκαετίας! Εκεί που μπαίνουν στη ζωή μας, το ίντερνετ, τα φωτοτυπικά μηχανήματα, οι αυτόματοι μεταφραστές, το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, το web-banking και πολλά άλλα…

Ξαφνικά, δε χρειάζεσαι τον μπαρμπα φώτη τον κλητήρα να πηγαινοέρχεται στο ταχυδρομείο και να σαλιώνει γραμματόσημα, ούτε να πηγαίνει στη τράπεζα να δει αν “πληρώθηκε” το γραμμάτιο! Ούτε το λογιστήριο σου χρειάζεται 2 άτομα. Μπορεί να τα κάνει ένας εξωτερικός λογιστής όλα αυτά! Και από τις τέσσερις γραμματεις χρειάζεσαι πλεόν μονο μία. Την ικανότερη.

Τι θα κάνεις για να μην ακουστεί πάλι το: Μα στο δρόμο θα τους πετάξουμε;

  1. Θα υιοθετήσεις τη νέα τεχνολογία παράγοντας ταυτόχρονα περιττή γραφειοκρατία και διαδικασίες ωστε αυτοί οι 6 υπάλληλοι να έχουν κάτι να ασχολούνται χωρίς ουσιαστικά να παράγουν έργο, μόνο και μόνο για να μη τους πετάξεις στο δρόμο; Πληρώνοντας τους από τη τσέπη σου και αν δε φτάνουν τα κέρδη σου για τη μισθοδοσία, θα παίρνεις δάνεια;
  2. Θα τους απολύσεις;
  3. Θα πάρεις τη Σούλα να τη μετεκπαιδεύσεις να τη κάνεις Φορτηγατζή γιατί σου λείπει ένας οδηγός; Θα τη πληρώνεις κι όλας, μέχρι η Σούλα να καταφερει να πάρει το δίπλωμα 4ης κατηγορίας με δικό σου “λάδωμα” και έξοδα, ρίχνοντας τελικά το φορτηγό στη πανέμορφη παραλία του Αγ. Κωνσταντίνου στην οποία πήγε να σταματήσει να ανάψει ένα κεράκι στο γνωστό εκκλησάκι;

Αν απάντησες το 1 ή το 3, υπάρχουν τρεις περιπτώσεις.

  1. Είσαι αριστερός και ηλίθιος!
  2. Είσαι άσχετος με την επιχειρηματικότητα και πιθανότατα έχεις συγγενή πρώτου βαθμού στο Δημόσιο!
  3. Είσαι δημόσιος υπάλληλος και μάλιστα κηφήνας! Γιατι αν άξιζες, δε θα διαφωνούσες με αυτό το άρθρο.

Αν και είμαι σίγουρος πως δεν είχες ούτε περίπτερο στη ζωή σου, κάνε μία χάρη στο κοινωνικό σύνολο και μην ασχοληθεις ούτε καν με το ελευθερο επάγγελμα!

Αλλά ας ασχοληθούμε με τη πραγματικότητα όμως. Είναι αλήθεια πως κάθε τεχνολογική εξέλιξη, διαχρονικά, δημιουργεί περισσότερες θέσεις από όσες καταργεί. Αλλά αυτό γίνεται μόνο μέσω απολύσεων και νέων προσλήψεων.

Μα στο δρόμο θα τους πετάξουμε;

Ναι! Και όχι γιατί είμαστε κακοί ή μισούμε κανέναν! Απλά γιατί αυτό γίνεται καθημερινά και στον ιδιωτικό υπαλληλικό τομέα αλλά στους ίδιους τους ελεύθερους επαγγελματίες και επιχειρηματίες.

Ξεκίνησα την επαγγελματική μου σταδιοδρομία σαν πωλητής εξαρτημάτων αλουμινίου και σιδήρου καθώς και βαρέων μηχανημάτων για κατασκευαστές. ΑΝ επέμενα με πείσμα, να κάνω αυτή τη δουλειά μετά το 2004, απλά τώρα θα με έτρωγαν τα χιλιόμετρα για να αμειβομαι πενταροδεκάρες!

Όσοι έχουμε δημιουργήσει κάτι στον ιδιωτικό τομέα, από αλλού ξεκινήσαμε και αλλού φτάσαμε. Δε θα μπορούσα να φανταστώ πριν χρόνια οτι θα είμαι στη Βουλγαρία π.χ.

Δε θα μπορούσα να φανταστώ πως όταν ήρθα εδώ θα άνοιγα την Taxbg ούτε πως θα έφτανα κάποια στιγμή να γράφω κείμενα και να αναλαμβάνω το SEO ιστοσελίδων. Ακόμα δε ξέρω τι θα κάνω σε δύο χρόνια!

Αυτό λέγεται προσωπική και επαγγελματική εξέλιξη. Διάβασα για να κάνω αυτές τις αλλαγές. Επένδυσα ώρες ατελειώτες.

Ο λόγος που ιδρύθηκε η Taxbg και η Seo Experts;

Η UBER  που λόγω ανταγωνισμού και καλύτερων τιμών μου “έκοψαν” το 70% του κύκλου εργασιών μου στην Hellas Transfers.

Θα μπορούσα να κάθομαι να φωνάζω και να κλείνω δρόμους μαζί με χιλιάδες λοβοτομημένους ταξιτζήδες, γιατί μια εταιρεία προσφέρει φτηνότερα τις υπηρεσίες μου σε εσάς, αλλά δε το έκανα… Δε το έκανα γιατί δε θα είχε καμμία λογική!

Δε θα είχε καμμία λογική όπως δεν έχει λογική και το: Μα στο δρόμο θα τους πετάξουμε;

Όχι! Δε τους πετάμε στο δρόμο. Έμαθες να κοπανάς σφραγίδες! Έχεις τόση σχέση με τον υπολογιστή όσο μια μαιμού με την θεωρητική φυσική! Συγνώμη αλλά δε σε χρειάζομαι άλλο. Η θέση σου (αυτή του σφραγιδοκοπανητή) κλείνει και όπως προβλέπεται από το σύνταγμα, παίρνεις την αποζημίωση σου και απολύεσαι!

Έτσι απλά και όμορφα…

Γιατί:

  1. Αυτά τα χρήματα που παίρνεις, για να κανεις τη δουλειά μιας μαιμούς είναι τα τριπλάσσια από τα αντίστοιχα του ιδιωτικού τομέα!
  2. Δεν έχεις πλεόν αντικείμενο.
  3. Το δημόσιο, ΟΦΕΙΛΕΙ να διαχειρίζεται με το καλύτερο τρόπο τα χρήματα των φορολογουμένων. Το οποίο σημαίνει πως πρέπει ΠΡΩΤΟ να υιοθετεί νέες μεθόδους μείωσης της γραφειοκρατίας και μείωσης θέσεων εργασίας που έχουν δημιουργηθεί για να εξυπηρετουν τον πολίτη και μόνο αυτόν! Το κράτος ,δεν υπάρχει για να εξυπηρετεί εσένα όπως λανθασμένα νομίζεις στην Ελλάδα!

Οπότε φίλε μου, η κατασταση πάει ως εξής:

  • Έχουμε 5 κηπουρούς.
  • Εμφανίζονται τα αυτόματα ποτιστικά και εταιρείες που τα εγκαθιστούν με ένα κόστος.
  • Εμφανίζονται εταιρείες που με 200 ευρώ το μήνα κάνουν 2 ελέγχους το μήνα για τη σωστή λειτουργία τους, και άλλη μία εταιρεία με 500 ευρώ το μήνα για το κλάδεμα των θαμνων και το ξεχορτάριασμα!
  • Οι κηπουροί απολύονται.
  • Ο κύκλος εργασιών των εταιρειών ανεβαίνει.
  • Οι πρώην κηπουροί βρίσκουν εργασία σε μία από τις παραπάνω εταιρείες!

Άλλωστε δεν έχω δει κανέναν γιατρό να ανησυχεί για τη θέση του ούτε κανέναν νομικό ή προγραμματιστή… Φωνάζουν και μιλάνε οι φακελοκουβαλητές και οι σφραγιδοκοπανητές!

Γιατί πρέπει να καταλάβουμε κάτι! Οι καιροί αλλάζουν. Π.χ. οι τράπεζες, γίνονται ηλεκτρονικές για να συναγωνιστούν τις fintech τράπεζες όπως Mypos και Revolut . Αυτό σημαίνει μείωση υπόκαταστημάτων και προσωπικού, δλδ ταμίες και διοικητικό προσωπικό. Παράλληλα όμως σημαίνει άυξηση των θέσεων για IT προγραμματιστές, τεχνικούς δικτύων και τεχνικούς προγραμμάτων ασφαλείας.

Και επειδή δε γίνεται να πάρουμε τη Κατερίνα που έμαθε μετα από μια εβδομάδα πως να δουλεύει τον καινούριο εκτυπωτή Epson, να τη κάνουμε τεχνικό δικτύων, σαν τον φίλο μου τον Κυριάκο που αμείβεται με 8.000 μηνιαίως, η Κατερίνα πρέπει να απολυθεί. Όχι να κάθεται να βαράει μύγες γιατί είναι κρίμα να τη “πετάξουμε στο δρόμο” ή να τη βγάλουμε στη σύνταξη από τα 40 της!

Ποιος θα τη πληρώνει; Από που;

Αν θέλει η Κατερίνα, η Σούλα και ο Φώτης να ξαναβρούν δουλειά, να χρησιμοποιήσουν το διαστημα που θα κάθονται και θα εισπράττουν το επίδομα ανεργίας να μάθουν κάτι που θα τους είναι χρήσιμο τη νέα εποχή για να ξαναβρούν δουλειά!

Η σούλα σαν γραμματέας, να μάθει να προωθεί μια επιχείρηση στα social media,

H Κατερίνα να πουλάει κάτι αντί για τις “ασφάλειες” της ING στη Πειραιώς,

Και ο Φώτης να βγάλει δίπλωμα 3ης κατηγορίας!

Όπως και να έχει, δεν είναι πρόβλημα των υπολοίπων, να τους ταίζουν, μόνο και μόνο γιατί είναι Δ.Υ.

Εμένα με πλήρωνε κανείς για να κάθομαι ή με “μετεκπαίδευσε” κανεις;

Εσένα;

Τα παιδιά σου;

Παναγιώτης Γ. Κορφοξυλιώτης

Πως να μη γίνεις αριστερός;

πως να μη γίνεις αριστερός; Taxbg Παναγιώτης Κορφοξυλιώτης

Πως να μη γίνεις αριστερός; – Ανεξάρτητες Σκέψεις

Μεγάλωσες με Θοδωράκη στο σχολείο και τους αδερφούς κατσιμίχα στα Beach party! Πως να μη γίνεις αριστερός όταν μεταξύ της “Μπαλάντας του Φάνη” του “Γυρίζω της πλάτες μου στο μέλλον και του “Για ένα κομμάτι ψωμί” έκανες όνειρα. Μέσα από μία οικογένεια που επαναλάμβανε συνεχώς σαν τη βελόνα που κόλλαγε στο Πικ-Απ, που αν ήσουν τυχερός είχες, πως  για να βγάλεις λεφτά πρέπει “να φιλήσεις κατουρημένες ποδιές”, πως μόνο τα λαμόγια γίνονται πλούσιοι, πως τα “λεφτά είναι του διαβόλου” και φυσικά την ελληνική λαική ρήση:

-Δούλεψε να φας και κλέψε να ‘χεις….

Και κάπως έτσι τελείωσες το σχολείο. Ακούγοντας αυτά και μαθαίνοντας μία παραποιημένη ιστορία, κατα την οποία η Ελλάδα είχε πάντα δίκιο, οι ξένοι την επιβουλεύονταν και ήθελαν το κακό της και αυτή πάντα αντιστεκόταν σε κάποιον “κατακτητή” σαν το μικρό γαλατικό χωριό του Αστεριξ.

-Ποτέ δε σου έμαθαν πως η πρώτη φρεγάτα που αγοράστηκε από την Νεοσύστατη Ελληνική κυβέρνηση, πυρπολήθηκε από τον Ανδρέα Μιαούλη…

-Και φυσικά δε γνωρίζεις πως ο Καποδίστριας, που επάνω σε αυτόν στήθηκε το σύνταγμα της Ελβετίας και το σύτημα διακυβέρνησης της, δολοφονήθηκε από Έλληνες γιατί δεν ήθελαν να τους “πάρει” τα έσοδα από το τελωνείο της Μάνης.

-Ποτέ δε διάβασες στα σχολικά βιβλία πως ο “περιούσιος” ελληνικός λαός επέλεξε τον Βασιλιά που είχε κατέβει στις εκλογές με συνθημα “Να φέρουμε πίσω τα παιδιά μας” έχοντας συσπειρώσει όλα τα αριστερά κόμματα αντί του Βενιζέλου και  μόλις κέρδισε τις εκλογές διάταξε γενική έφοδο να καταλάβει την Άγκυρα!

-Ποτέ δεν έμαθες πως μας τσάκισαν σε μία εβδομάδα και η μικρασιατική καταστροφή προήλθε από αυτό ακριβώς το γεγονός και πως πήραμε δάνειο να πληρώσουμε πολεμικές αποζημειώσεις στους Τούρκους το οποίο εξοφλήσαμε τη δεκαετία του ’70.

-Δεν ήξερες πως στη Χίο, Έλληνες αξιωματούχοι ζητούσαν αντάλλαγμα τη “τιμή” νέων κοριτσιών για να τις “προστατευσουν” ούτε πως όλοι οι Έλληνες δε δέχτηκαν τους Μικρασσιάτες γιατί τους θεωρούσαν απειλή προς τη μετριότητα τους.

-Δεν έμαθες πως οι κομμουνιστές καλούσαν τους Έλληνες να μη πολεμήσουν και να συστρατευτούν με τον Χίτλερ και τον Στάλιν. Κανείς δε σου είπε για τις θηριωδίες που διέπραξαν μεταπολεμικά, με σκοπό να μας κάνουν προτεκτοράτο της Σοβιετικής Ένωσης, σε μία χώρα που προσπαθούσε να σταθεί στα πόδια της…

Πώς να μη γίνεις αριστερός ρε φίλε;

Μεγάλωσες, όχι με το στόχο να γίνεις καλός, άριστος, να διαπρέψεις και να δημιουργήσεις αλλά να πάρεις ένα χαρτί να διοριστείς στο δημόσιο να καθεσαι…

-Χαζός είσαι ρε που τρέχεις για να κάνεις πλούσιο το λαμόγιο το αφεντικό σου; Μου είχε πει στα 20 μου χαρακτηριστικά ο 45 χρόνος Πυροσβέστης Π. Ζιώγας, μέλος της τοπικής του ΠΑΣΟΚ Θυμαρακίων, την ώρα που καθόμασταν στο καφενείο της πλατείας. Έλα ρε να σε βάλω στη πυροσβεστική! 10 χρόνια θα είσαι σε όχημα και μετά θα κάθεσαι! με βλέπεις εμένα; Εγώ τώρα υποτίθεται πως δουλεύω! θα πάω να χτυπήσω τη κάρτα και θα πάω στο σπίτι μου!

Μεγαλώνοντας, ακούγαμε για τους καυμένους του συμβασιούχους που τους κρατάνε “όμηρους”! Ή ίδια η αριστερά που σου ανέβαζε τους φόρους και την έμμεση φορολογία κάνοντας τα πάντα γύρω σου ακριβότερα, για να ταίζει τους πελάτες της, φώναζε πως δε σε φτάνει ο μισθός! Και εσύ συμφωνουσες! Αντίφαση άνευ προηγουμένου αλλά εσύ τους ψήφιζες για καλύτερες μέρες! Πως να μη γίνεις αριστερός;

Και κάπως έτσι συνεχίζαμε τη ζωή μας. Μέσα στη μετριότητα. Και λογικό αφού οι μέτριοι ήταν στον αφρό και οι άριστοι, δημιουργικοί και άξιοι έτρωγαν σφαλιάρες ή εγκατέλειπαν τη χώρα!

Και έτσι γίναμε αριστεροί, άσχετα με τι ψηφίζουμε!

Εξαγριώνεσαι με το κοινωνικό τιμολόγιο της ΔΕΗ ή με όποιον δε πληρώνει τα κοινόχρηστα στη πολυκατοικία σου αλλά δε βλέπεις καμμία συνάρτηση στο θέμα φορολογίας και συντάξεων ή των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων! Ακόμα και όσοι εξαγριώνονται με αυτούς το κάνουν από φθόνο!

Γιατί αυτοί να παίρνουν τόσα και όχι εγώ;

Παίρνεις το μέρος αυτών με τα απλήρωτα στεγαστικά μη μπορώντας να σκεφτεις πως αυτό σου κάνει όλο και μεγαλύτερη ζημιά στη τσέπη σου. Παίρνεις το μέρος τους “γιατί είναι κρίμα” και ας έκοβες το λαιμό σου εδώ και χρόνια να πληρώνεις νοίκι! Κοινωνικό αγαθό λες!

ΟΧΙ ΦΙΛΕ!

Κοινωνικά αγαθά και πολιτικές που δε δημιουργούν όλο και περισσότερους δικαιούχους, φτωχοποιόντας όλο και περισσότερους, δεν υπάρχουν!

Το κράτος δεν είναι οι γονείς σου, να σου δίνει τίποτα τσάμπα! Για όλα αυτά πρέπει να εργαστείς!

Δεν υπάρχουν χρήματα του κράτους. Υπάρχουν χρήματα των φορολογουμένων πολιτών! Για κάθε παροχή που μου ζητάτε, πρέπει να μου πείτε και ποιον φόρο πρέπει να βάλω, έλεγε η Margaret Thatcher.

Ξύπνα φίλε… Σε κάνουν ναρκομανή των επιδομάτων. Αυτό κάνει η αριστερά… Κοίτα γύρω σου. Είναι πιο εύκολο να πάρεις ένα επίδομα από το να κάνεις μία δουλειά. Αυτό θέλουν. Πως να μη γίνεις αριστερός, ότι και αν ψηφίζεις και να ζητάς να μοιραστείς τον πλούτο “κάποιων” άλλων;

Και ρε γαμώτο, αξίζεις παραπάνω από αυτό!

Πολλά παραπάνω…

θα κάνεις κάτι γι αυτό;

Παναγιώτης Γ. Κορφοξυλιώτης